Wat doe je?

Nu hij elke dag thuis werkt, was het voor onze jongste zoon een mooie gelegenheid om eens te zien of hij helemaal vanaf niks een brood zou kunnen bakken. Dat lijkt in de verste verte niet op zijn dagelijks werk. Maar koken en bakken is zijn hobby en nu kan hij het nuttige verenigen met het aangename.

Dus maakte hij vorige week een “starter”van bloem en water. Hij verzorgde dat een aantal dagen zodat op zondagmorgen een wat gistig geurende en bubbelende pot op zijn aanrecht stond.

Daar deed hij nog meer bloem, water en wat zout bij en kneedde daar een mooi deeg van.
Afgedekt en opzij gezet, wachtte hij tot het gerezen was.

De deegbol werd daarna op een bakblik gelegd en ingesneden. En toen kon het in de oven geschoven worden.

Na enige tijd was dit het resultaat.
Het huis moet verrukkelijk geroken hebben. Dat kun je helaas niet overbrengen met een appje. Maar bekijken konden wij het thuis wel via Whatsapp.

En hij heeft beloofd nog verder te oefenen, zodat wij straks, als alles weer “gewoon” is, een lekker broodje van hem krijgen. En daar ga ik me nu alvast op verheugen!

Lekker!

Normaal snoep ik (niet meer) zoveel. Maar onderweg wil ik natuurlijk wel de lokale lekkernijen proeven.

En wat eet je in Zeeland? Natuurlijk een bolus. En een beetje zoeken op Google leidde ons naar de beste bolusbakker, die in Clinge zit. Omdat we toch van plan waren naar Hulst te gaan, waar Clinge dicht in de buurt ligt, besloten we het eten van een bolus uit te stellen tot de laatste dag.

Tegen één uur waren we bij de bakker, maar die was nog gesloten. En zoiets als een klein cafeetje bij de bakkerij zagen we ook niet. We reden even rond en konden na enen de bakkerij weer in. En kochten de twee laatste (!) bolussen. Helaas, geen koffie erbij dus. Maar ze smaakten wel heerlijk, al aten we ze dan op een parkeerterrein verderop in het dorp.

Misschien ga ik die bolussen nog wel eens zelf bakken. Met dit recept moet het lukken.

Recept

Misschien willen jullie de lekkere pruimen plaattaart ook wel eens maken. Nu zijn tenslotte de pruimen nog volop te koop of moet je ze nog van je eigen bomen plukken. Hier volgt dus het recept:

Zo schoof ie de oven in. Daarna vergat ik nog meer foto’s te maken 🙁
  • 50 gr zachte boter
  • 150 gr suiker
  • 1 zakje vanillesuiker
  • 2 grote eieren
  • 250 gr bloem
  • 1/2 zakje bakpoeder
  • scheutje melk
  • 750 gram stevige pruimen
  • 25 gram suiker
  • 2 theelepels kaneel
  • evt. wat amandelschaafsel

Oven voorverwarmen op 170 graden Celsius
Pruimen wassen, goed afdrogen en in tweeën snijden en pit eruit halen.
Bakplaat of bakvorm met bakpapier bekleden.

Meng boter, suiker en vanillesuiker door elkaar
Klop de eieren er door en voeg het meel met de bakpoeder toe. Roer tot een stevig beslag. Voeg eventueel wat melk toe als het te stevig is, want het moet goed smeerbaar zijn.
Strijk het beslag uit over de bakplaat.

Verdeel de pruimenhelften er over en druk die een beetje aan, zodat ze goed in het deeg liggen.

Bestrooi de pruimen met kaneel en suiker (wat minder als het heel zoete pruimen zijn, wat meer bij iets zuurder pruimen) en als je het in huis hebt wat amandelschaafsel.

Bak de plaattaart in het midden van de voorverwarmde oven circa 30 tot 40 minuten.
Het ligt aan je oven hoe lang de baktijd exact is, hou dat in de gaten. Wanneer een satéprikker in het midden van de taart gestoken er droog uit komt, is de taart gaar.

EET SMAKELIJK!!

Als je nou denkt, dat ik zo’n recept eventjes uit mijn mouw schud… Nee hoor, ik zocht en vond op Smulweb.nl dit heerlijke recept van Petra Wiggers, dat ik zeker nog eens vaker ga maken.

Bakken

Niet alle uitzendingen van “Heel Holland Bakt” heb ik gevolgd, maar natuurlijk wel de finale. Het is prachtig wat ze bakken. Maar toch….
Het haalt het niet bij de uitzendingen van “Qui sera le prochain grand pâtissier”.
Want al zegt de vertaling van de TV dat het gaat om “heel Frankrijk bakt”, dat is niet waar. Vier weken lang strijden in Frankrijk zeer gedreven, maar wel professionele, banketbakkers om de titel van “Grand pâtissier”. Vier zaterdagen achter elkaar zaten Leo en ik van negen tot bijna half twaalf gespannen te kijken. Zenuwslopende opdrachten en dat allemaal in maar heel beperkte tijd. En de jury velde soms een zeer hard oordeel. Maar de finalisten mogen zich dan scharen onder de “crème de la crème” van de Franse patissiers.

Wie het geduld heeft om alle afgelopen uitzendingen van ruim 2 uur te zien, klikt op de foto.En wil je daarna ook nog iets namaken, dan vind je hier de recepten.

Bewaren

Alleen voor vrouwen….

Er stonden hier al heel speciale taarten voor mannen. Het kon dus niet uitblijven, nu zijn de dames aan de beurt met een collage van op Pinterest gevonden prachtige taarten, in zachte, zoete kleuren. Sommige zijn te mooi om op te eten, die zullen dus wel favoriet zijn. Kijken, kijken, niet eten dus slank blijven 😉

Recept

De afgelopen tijd heb ik een beetje geëxperimenteerd met mijn airfryer. Niet alles was blog-fähig, dus duurde het even voordat ik een redelijk recept had.
Dit is een heel simpel recept, maar deze dadel-sinaasappel muffins vonden we erg lekker.

Voor 4-6 muffins:
60 gram havermout
60 ml. melk of yoghurt
3-4 dadels, in stukjes en zonder pit
1 eetlepel sinaasappelmarmelade (of meer naar smaak)
1 (over)rijpe banaan
1 ei
1 theelepel bakpoeder
wat walnoten of pecannoten (optioneel)
wat olie om de vormpjes in te vetten
Verder heb je nodig: een blender of staafmixer en siliconen muffinvormpjes

Doe alles, behalve de noten, in de mengbeker en blender het of zet de staafmixer er in en meng tot een min of meer glad beslag.
Vet de vormpjes in en verdeel het beslag er in. Strooi eventueel nog wat noten er over.
Verwarm de airfryer tot 160 graden en bak de muffins in 15-17 minuten goudbruin.
Laat even afkoelen en stort de muffins op een bord. Voor de echte zoetekauwen, bestuif met poedersuiker.

Mijn airfryer is niet erg groot, er pasten 3 van deze vormpjes in en ik bakte dit dus in twee keer. Ronde vormpjes zijn wellicht handiger. Die van IKEA gebruik ik ook wel, die zijn hoger en dan kunnen er vier in mijn apparaat. Dan is het beslag dus net voldoende.

EET SMAKELIJK!

Bewaren

Bewaren

Boek

Ik las De koekjesclub van Ann Pearlman. Alleen de titel al sprak me aan. Later, toen ik het boek al gelezen had, las ik een recensie waarin het een “keuvel”roman werd genoemd. En dat klopt ook wel.
De club bestaat uit twaalf vrouwen, die elk in december bij elkaar komen. Kerst komt eraan en de boom is al opgetuigd. Ze hebben 13 dozijn koekjes gebakken. Iedereen krijgt een dozijn koekjes. Het resterend dozijn gaat naar een hospice, waar de familieleden van de zieken er mee verwend worden.
Natuurlijk heeft elk van die twaalf vrouwen het nodige meegemaakt en dat wordt ook verteld. Maar dat gebeurt wel op een beetje rommelige manier.
Verder hoort er bij elk hoofdstuk een verhaal over een bakingrediënt en een recept. Och, best een aardig boek met soms heftige levensverhalen. Maar het blijft niet erg lang hangen.

Bewaren

Bewaren

Airfryer

bron: Lidl Duitsland

Wij zijn niet zulke frituurliefhebbers. Veel te veel rompslomp, vette troep en onze gezondheid, toch…?
Een airfryer had ik dan ook niet nodig, dacht ik. Totdat schoonzus vertelde dat zij er niet alleen friet in maakte, maar ook broodjes bakte en nog wel meer gerechten er in maakte. Kon dat dan? Jazeker! Dus bij de eerstvolgende Lidl-aanbieding kochten wij zo’n apparaat. Meteen mooie aanleiding om ons te ontdoen van wat overtollig spul, zoals de friteuse, die al lang stond te verstoffen.
Inmiddels heb ik al diverse malen broodjes gebakken en dat gaat reuze snel en goed. En natuurlijk heb ik al wat geëxperimenteerd met wat er allemaal meer mee kan. Zoals kleine appelbollen maken. Of even snel een klein snackje. Grote hoeveelheden willen wij toch niet, dus is het nu niet meer nodig om de grote oven er voor aan te zetten.
Ik heb een er een Pinterest-bord voor gemaakt, waar ik al heel wat recepten op verzameld heb. Binnenkort zet ik hier een zelfbedacht en gemaakt recept.

Hè bah….

oliebollenJaren geleden liepen we in Parijs langs een crèpes-stalletje. Het was vlakbij de Eiffeltoren en ja, wij zouden eigenlijk wel zo’n crèpe lusten. Maar toen gebeurde het. De crèpesbakker was verkouden en nieste hard, zomaar over de vers gebakken crèpes. Kun je je voorstellen dat wij toen niet meer zo veel zin hadden en mar snel doorgelopen zijn?
En waarom ik dat nu schrijf, zul je vragen. Wel, afgelopen week was ik snipverkouden en ik heb even ernstig overwogen om dat hele oliebollenbakken maar over te laten gaan. Ik wilde man en kinderen tenslotte geen beniesde bollen voorzetten. Maar gelukkig, zaterdag was het ergste leed geleden en kon ik dus “schone” bollen bakken 😉

Oliebollen

Vandaag bak ik na een lange tijd weer eens zelf oliebollen. Dat deed ik vroeger elk jaar. Maar toen onze kinderen het huis uit waren en oud-en-nieuw bij hun vrienden vierden, wist ik niet wat ik met al die bollen en appelflappen aan moest. Niet dat ik het niet lekker vind, maar ja… ze vullen wel heel erg. Dus werden het de bollen van de supermarkt of de baktent in de buurt.
Maar dit jaar heb ik de jongens gevraagd me te komen helpen, met opeten wel te verstaan. Het beslag maken doe ik zelf en ook bij het bakken wil ik geen hulp. Dus zo meteen maar aan de slag. Alles staat al klaar en is afgewogen, de krenten en rozijnen zijn gewassen. En dan aan de slag. Ik ben vandaag onder de pannen 😉