Tikkie overdreven…?

Zo nu en dan denk ik dat we in deze tijd een beetje extreem bezig zijn. Moet nou echt alles tot het uiterste worden doorgedreven?

Want wat zit er nou in tandpasta? Daar zit toch niks dierlijks in? Of vergis ik me?

Ik verbaasde me over het aanbod van deze tandpasta waarop duidelijk vermeld stond dat het ook door veganisten gebruikt kon worden. Nou, dat zal dan wel. Maar zo wordt er natuurlijk steeds meer op de markt gebracht. Weer een andere verpakking, weer meerdere soorten. We zien inmiddels door de bomen het bos niet meer.

Ik houd het nog maar bij mijn eigen vertrouwde merk… Dat is ook minder prijzig…

Dierendag

Het is natuurlijk het hele jaar door dierendag, want waarom zou je goed zijn voor dieren beperken tot één dag in het jaar.

Dus zorg ik voor voedsel voor de vogels, kunnen ze badderen en drinken in de tuin. Net zoals de katten die zo maar aan komen lopen. Over honden heb ik soms wat andere gedachten. Er zijn van die grote beesten, die op je af komen rennen en dan weet ik niet of ik dat kan vertrouwen. Maar de honden in de familie zijn allemaal goed opgevoed en zo lief…

Maar bij gebrek aan foto’s van die beesten, zet ik er vandaag maar een foto uit mijn archief bij. Flamingo’s in Ouwehands Dierenpark in Rhenen. Die roze beesten vind ik steeds weer een plaatje waard.

Zelfgemaakt

Inspiratie komt niet zo maar aanwaaien. Soms zie je een idee van een ander en dan… ineens weet je hoe het zelf zou willen doen. Ik vond het idee voor mijn kaart bij StampingMathilda.

Normaal neem ik vierkant of rechthoekig papier, hier gebruikte ik een cirkel voor een kinderkaart.

En dan komt er toch iets heel anders uit de bus. Het was een heel werk om alles te knippen, kleuren, verstevigen en te plakken. Maar met het uiteindelijke resultaat ben ik best tevreden 😉

Tasje…

Als de advertentie maar vaak genoeg voorbij komt, ga ik uiteindelijk voor de bijl. Want ik vond het een superleuk tasje. Lekker klein, leuke kleurtjes, aangename prijs. Maar… alleen via internet te koop. Via een site die de zaken uit China en omliggende landen betrekt. Dus aarzelde ik om dan uiteindelijk toch overstag te gaan.

Maar ik ben blij dat ik het heb gekocht, want er kan beslist veel in en is super handig. Vooral als je op reis bent. Dan mik ik het zo in de rugzak, heb alles bij me en ben ook meteen klaar om netjes op pad te gaan.

Principes zijn mooi, maar impulsaankopen blijken sterker te zijn 😉

Uit de krant…

Uit de krant…

Het was nou niet het eerste wat ik zou willen wensen, maar stel dat het zou helpen. Dat je nooit meer zou vallen, omdat je …. een staart hebt.

Denkend aan de dieren, katten of apen, dan lijkt het me wel makkelijk. En zou je er dan ook mee kunnen kwispelen? Douchen wordt ingewikkelder en bij het trap lopen zal ie in de weg zitten. Hé, dan val je natuurlijk wel weer sneller van de trap…

En zitten zal ook niet zo fijn zijn. Ach laat ook maar, ik voel me nu toch al jaren compleet.

Muzikale maandag

Ook in 2019 start ik de week met muziek. Meestal vrolijk, soms ontroerend en bij tijd en wijle zelfs heel verrassend. Maar het is altijd iets wat mij op een of andere manier geraakt heeft.

Ik heb leuke herinneringen aan dit liedje, dus vandaag staat hier Lucille Starr met “Jolie Jacqueline”.

Jarig

Het is helemaal niet erg om ouder te worden. Dat worden we allemaal, elke dag. Alleen hoef je dat natuurlijk niet van de daken te schreeuwen. Maar ja, één dag in het jaar sta je er bij stil. Dan komt er weer een jaartje bij. Zoals vandaag, want vandaag word ik …. 71 jaar.
En dat is een reden om blij over te zijn, want alles werkt nog prima, ik ben nog steeds redelijk vief. Al lees inmiddels wel met een brilletje 😉

Of je het aan me kunt zien? Welnee, om met een oud-collega te spreken “Goh, al zo oud….? Ik had je WEKEN jonger geschat!”

Laten we maar gewoon verder gaan, maar graag wel met humor!

Geschiedenis…

Het programma heette vroeger “Andere tijden” en het dreigde van de TV te verdwijnen. Maar gelukkig, de naam is wat gewijzigd, maar nog altijd kun je kijken naar Hans Goedkoop die ook de reeks “Een bezeten wereld. Nederland tussen de oorlogen” presenteert.

Een aantal uitzendingen laat hij je verschillende facetten van Nederland tussen de eerste en de tweede wereldoorlog zien. En dat is soms heel amusant, maar vaak toch ook verschrikkelijk confronterend. Want in de aflevering over “vreemdelingen” komen we beslist niet als het meest tolerante volk naar voren.

Heb je de uitzendingen gemist, bekijk ze dan nog op NPO Start, want het is zeer de moeite waard.

Oh ja, soms bestaat toeval toch echt niet. Schreef ik gisteren over Radio Kootwijk, bleek blogvriendin Dorothé er net ook geweest te zijn. En waaruit wordt “Een bezeten wereld” gepresenteerd? Ja echt, vanuit het gebouw van Radio Kootwijk!

Hallo Bandoeng…

Zondag namen we een kijkje bij Radio Kootwijk. Ik had er al vaak over gehoord, maar kon me geen voorstelling maken hoe dat er nou uit zou zien.

Het gebouw, dat nu onder Monumentenzorg staat, is een enorme kolos. Het is ontworpen door Julius Luthmann en is een van de eerste gebouwen in Art Deco-stijl. We konden het alleen van de buitenzijde zien. Op ons maakte het vooral een beetje de indruk van een Sovjet-gebouw. Groot, grijs, stevig.

Rondom het gebouw liggen ook wat woningen voor de medewerkers, garages en barakken. Radio Kootwijk lag toentertijd nogal ver van de bewoonde wereld en de medewerkers moesten tenslotte altijd oproepbaar zijn.

Inmiddels is alles door de moderne techniek ingehaald. Nu zorgen satellieten voor de verbindingen. En hoef je voor een gesprekje van drie minuten geen half maandsalaris meer te betalen.

Vergeten…

Afgelopen weekend vierden we de verjaardagen van het hele gezin in een leuk vakantiehuis op de Veluwe.

Wij gingen met de auto en dus zorgden we voor de nodige boodschappen om zo’n weekend gezellig door te komen. We hadden aan van alles gedacht, veel te veel mee genomen, behalve… zout.

Want toen jongste vrijdagavond pannenkoekenbeslag wilde maken, was dat nou juist niet voorhanden. Meel, melk, eieren ja die waren er. Maar zout….? Maar geen probleem, vond oudste. Dat haal ik toch even bij het naburig restaurant.

Even dachten we dat hij een geintje maakte. Maar nee, hij stapte de deur uit en kwam even later met een klein bakje zout terug. Himalyazout nog wel. Het werden heerlijke pannenkoeken.

En ik heb maar een lijstje gemaakt voor komend jaar. Want zout vergeten, dat zal me toch niet meer gebeuren.