Echt Hollands?

Wie denkt dat stroopwafels een echte Hollandse specialiteit zijn, heeft het mis. Want deze doos kregen we uit Duinkerken. En natuurlijk zijn dat dan “gaufres traditionelles”, dus helemaal echt een traditioneel Frans product, dat al meer dan 100 jaar gemaakt wordt.

Het belangrijkst is natuurlijk “hoe smaakt het?” en dan kan ik nu zeggen dat de Franse wafels smaken, maar dat wij toch echt veruit de Goudse stroopwafels prefereren. De stroop van de Franse wafels was niet zo mooi verdeeld, een beetje gruizig.

Nee, geef ons maar die echte uit Gouda bij de koffie. Want niet alles van ver is ook net zo lekker 😉

Schaamte

Emie blogde afgelopen zaterdag over de schaamte die ze had. Voor een etentje kocht ze diverse spullen uit het buitenland, terwijl er ook een Nederlands alternatief gekozen had kunnen worden. Ik denk niet dat de schaamte terecht is.

Want had ze gekozen voor een toetje met peertjes in plaats van vijgen, wat zou er dan met die vijgen gebeurd zijn? Had iemand anders ze gekocht, of bleven ze in de winkel liggen? En waren ze inmiddels beschimmeld en niet meer voor consumptie geschikt? Kostbaar voedsel weggooien is ook niet al te best.

Ik begrijp heel goed dat we ons, in het kader van het milieu, wel eens achter de oren krabben en bewust kijken naar wat we kopen en kiezen. Maar het blijft een spagaat waarin we zitten. Want welke keuze we ook maken, goed is het nooit. Er is altijd wel iets waardoor we ons voor die keuze kunnen/moeten schamen. Geen enkel product is nog “onbesmet”. Te vet, te zoet, te zout, te veel bewerkt, te vaak bespoten, te milieu onvriendelijk. En is het dat niet, dan komt het wel ingevlogen vanuit een te ver land, van een mensonterend regime of gemaakt door slecht betaalde en ondervoede kinderen.

Zo langzamerhand krijg ik neiging om al die criticasters de mond te snoeren en ze te vragen of ze zelf hun sokken van geitenharen wol breien, alleen nog op Nederlandse bodem verbouwd voedsel eten en zich per vliegende Hollander voortbewegen.

Ik zou zeggen, kies wat je lekker vindt. Niks mis met gerechten van eigen bodem, maar zo nu en dan iets van ver gehaald, is ook wel lekker.
Dat mag heus nog wel, verandering van spijs maakt rauwe bonen zoet 😉

Bootschildering

Muurschilderingen zijn erg in. Elke stad heeft er wel een paar en ze vrolijken grauwe buurten enorm op.

De boot van onze tuinman Hans ligt aan op een leuke plek in Rotterdam. Midden in de stad, tegenover de Leuvehaven en de Schiedamsedijk ligt zijn boot “Marlijn”. Zijn boot geeft kleur tussen alle donkere schepen aan de kade.

Hans is niet alleen tuinman, maar ook een enthousiast duiker. Een lange tijd werd zijn boot gesierd met een gigantische roze octopus. Maar ook schilderingen slijten en dus nam hij contact op met Bart Boudewijns (aka SMOK). Hans bracht zijn boot naar de Rijnhaven, waar Boudewijns hem beschilderen kon tijdens het Pow Wow festival 2019. Dit keer koos Hans voor een enorme Marlijn en legde zo de link naar zijn dochter Sterre Marlijn.

Het beschilderen van zo’n boot is bepaald geen sinecure. Staand op een wiebelend ponton, met beperkte ruimte, moet je heel goed weten hoe het er allemaal in het groot uit komt te zien. Maar het is een zeer geslaagd project geworden. Hans’ boot ligt inmiddels weer aan de Wijnhaven en is een ware blikvanger tussen alle andere schepen. Het filmpje hieronder komt van Smok’s Instagram. Op dat account staan nog meer van Smok’s schilderingen, die het bekijken zeker waard zijn.

Jubileum

Soms zijn slapeloze nachten nog wel eens nuttig. Want toen ik laatst midden in de nacht wakker werd, realiseerde ik me dat mijn blog vandaag precies 10 jaar bestaat.

Ik blogde al langer, maar bij een ander domein. En toen kreeg ik zomaar van onze jongste zoon een blog. Hij had alles in orde gemaakt, domeinnaam aangevraagd, een eerste opzet gemaakt en ik kon van start.

Tien jaar (bijna) elke dag een blogje. Soms vragen mensen me wel eens waarom doe je dat? Voor mijn plezier, want ik vind het leuk om te schrijven. En het geeft structuur, er moet over nagedacht worden.
In de loop van de tijd heeft het me ook heel fijne contacten opgeleverd.

Nou hoop ik dat mijn lezers het ook leuk blijven vinden, want ik ben van plan nog een hele tijd door te gaan. Met misschien weer eens wat andere onderwerpen, wat altijd met een min of meer positieve en vrolijke kijk op het dagelijkse leven….

Muziek

Net als voorgaande jaren wil ik elke week beginnen met een muziekfilmpje. Daar ben ik best een tijdje mee bezig, want ik zet niet zomaar elk willekeurig filmpje op mijn blog 😉

Natuurlijk heb ik zelf een aantal favorieten, maar dan nog is het lastig om bij een nummer een filmpje te vinden. Gelukkig is daar de hulp van Spotify, waar leuke nummers te vinden zijn. Maar ook krijg ik regelmatig nummers via “De Sandwich”, waar ik al jaren naar luister en de podcasts nog wel meerdere keren op de achtergrond laat spelen.

Al lange tijd van te voren maak ik een lijst met de data en successievelijk komen daar de nummers met titel, artiest en youtube-link in te staan. En zo programmeer ik de blogjes in de loop van de weken en maanden.

Een tijd lang maakte ik een playlist van alle nummers, bewaarde die als “privé” om hem dan later openbaar te maken. Jammer genoeg liep dat dit keer een beetje spaak en dus is er geen lijst van 2019. Maar wie zoekt op “muzikale maandag” kan een favoriet nummer toch redelijk snel terugvinden.

Quote

Soms is het prima om je bestemming te bereiken via het ons inmiddels vertrouwde navigatiesysteem. Maar eigenlijk vind ik het veel leuker om op de bonnefooi op weg te gaan. We zien wel waar we stranden… we nemen niet de bekende wegen , maar zoeken naar andere alternatieven. Het hoeft niet heel wild te worden, maar zo nu en dan een onbekend weggetje inslaan en heel andere dingen ontdekken, dat is gewoon leuk.

Service

Service is in Nederland bijna een vies woord geworden. Neem nou de service van de ABN AMRO. Voor mijn gevoel bestaat die geheel en al uit digitaal converseren en bedragen in rekening brengen.

Wij hebben er nog een kleine hypotheek lopen. Die wilden wij dit jaar in zijn geheel aflossen. Okay, dat hadden we natuurlijk ook al aan het begin van het jaar kunnen doen, maar het was er nog niet van gekomen.

Op 12 december belden we, na veel zoeken, met de bank en kregen te horen dat zoiets via een formulier zou moeten. De man van de klantenservice zou het meteen regelen en dan kwam het in orde.

Maar op 20 december hadden we nog geen brief ontvangen. We dachten namelijk dat we die brief per snailmail zouden ontvangen. Maar nee, het werd digitaal verzonden. Dat ontdekte ik pas na de kerst. Nu moeten we dus wachten tot het volgend jaar. Je zou zeggen dat de bank voor de kosten die ze ons in rekening brengen, toch wel een brief met een postzegel kunnen sturen. Temeer daar ze nogal lastig doen over zoiets simpels.

Nu schuiven we het plan maar naar 2020 🙁

Geld berekenen kunnen ze op alle mogelijke manieren, maar voor een echte brief moet je niet meer bij de bank zijn.

Geluk…

Tussen alle kerstkaarten die wij jaarlijks ontvangen, zit ook altijd een kaart van een Marianne, een oud-collega van Leo.

Zij werkt al lang niet meer op kantoor maar is een heel andere kant opgegaan en volgde een opleiding aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag.

Hier hangt al vele jaren een prachtige foto van een pluizige paardenbloem, die Leo van haar kreeg bij zijn afscheid van de brouwer van het heerlijk heldere gerstenat.

En ook krijgen wij dus altijd een bijzondere kerstwens. Die van dit jaar wil ik graag met jullie delen.

Kerstmis

Natuurlijk wens ik al mijn lezers een heel prettig kerstfeest en dat doe ik graag met een mooie kerstkaart.
Neem even de tijd en klik op het raam om te ontdekken wat er allemaal op zo’n wonderlijke kerstmorgen kan gebeuren. En vergeet niet ook het geluid aan te zetten.

https://www.jacquielawson.com