Makelaar…?

Het zal natuurlijk gewoon voor de sier zijn, deze vogelhuisjes aan een muur in Oosterend. Maar meteen toen ik ze zag, kreeg ik associaties met een makelaar.
Vogels zouden hier tenslotte kunnen kiezen welke villa ze het leukst of het fijnst lijkt. Horen jullie ze al kwetteren? Moe Koolmees die een beetje groot wil, want dat is zo fijn voor de kinderen. Meneer Spreeuw piept zuinigjes, omdat hij vreest geen hypotheek te kunnen betalen. Mevrouw Koekoek zegt niks, die kraakt gewoon een flink huis, niet te ver en een beetje in de luwte….
Vogelhuisjes

Monnickendam

Terug naar huis van Texel wilden we nog wat rondkijken in Noord Holland. Zo vaak komen we er niet… Leo heeft goeie herinneringen aan Monnickendam, waar een tante van hem woonde. Hij ging er in de zomervakantie graag logeren, vissen in de singel achter het huis, spelen met zijn nichtjes en gewoon wat rond schooien in het dorp, nee stadje. Dat is intussen, net als vele andere plaatsjes, flink veranderd. Er rijdt al lang geen trammetje meer door de Kerkstraat, oude huisjes zijn gerenoveerd en aan de eisen van deze tijd aangepast. Soms beeldschoon, soms minder naar onze smaak, maar ja…! Natuurlijk wilde Leo even kijken of het huisje van zijn oom en tante er nog stond. Dat wat in zijn herinnering een “groot”huis was, leek nu veel kleiner. Het buurhuis nog petieteriger. Ook De Vriendschap, vroeger een oude mannen logement, had een nieuwe bestemming gekregen.
Maar wat bleef was de toren, waar nog steeds elk kwartier het klokkenspel te horen is.

Cadeau

Maandagmorgen vertrokken we al vroeg richting Den Helder, om vandaar met de boot naar Texel te gaan. We gingen het cadeau voor onze 45 jarig huwelijk verzilveren. We waren te vroeg om meteen naar het hotel te gaan, maar reden eerst nog naar Oosterend.

tesel-zon

Het had de hele reis geregend, maar net toen we daar de auto geparkeerd hadden, piepte de zon door de wolken en was het droog. En dat bleef het ook alle dagen, het werd zowaar zonnig!
De kinderen hadden alles prima voor ons geregeld. We hoefden niets te overleggen, alleen onze naam zou voldoende zijn in het hotel. En ja hoor…dat klopte. De parkeerplaats, de kamer en het diner ‘s avonds, het was allemaal pico bello!
We hebben bijna het hele eiland doorkruist, lieve dorpjes gezien, leuke huisjes, mooie natuur en lekker gewandeld. Drie heerlijke dagen, waarvan hieronder een sfeerbeeld:

1914-1918

1914

klaproos.jpgToen de oorlog uitbrak, was ik nog klein.
Mijn vader zocht zijn oud soldatenpak
Van zolder uit een doos vlak onder ’t dak,
En wij brachten hem samen naar de trein.

En ik wist niet, waarvoor dat was. En toen
Vroeg ik het aan mijn moeder. En ik hoorde,
Dat nu de soldaten elkaar vermoordden.
Mijn vader ook? Die zou dat toch niet doen –

Nu ben ik groot en wijs en veel vergeten,
Van wat de dwazen en de kindren weten
En waar ik, als ik er aan denk, om lach.

Maar als wij, grote mensen, ’t niet verhindren,
Dat er weer oorlog komt, God, geef ons kindren,
Die nog begrijpen, dat het toch niet mag.

Muus Jacobse (1909-1972)
(met dank aan Raymond Noë)

Dit gedicht deelde de Sandwich een tijd geleden. En ik vond het zeer toepasselijk om het vandaag, 11 november – wapenstilstandsdag, hier te publiceren.
Aan stoere mannen met stoere woorden hebben we helaas geen gebrek in deze tijd. Maar geef ons nog een heleboel kinderlijke zielen, die geen oorlog maar vrede willen.

Beeld

man-met-hondVlak bij ons hotel in Hasselt stond dit beeld van José Vermeersch.
Een man zonder kleren, die kijkt alsof hij droomt.
Het maakte op mij de indruk van een slaapwandelaar. Want ja, zo helemaal bloot over straat is toch wel wat vreemd. Maar neemt een slaapwandelaar zijn hond dan mee? Misschien wil die hond wel over de slaapwandelaar waken en hem beschermen. Geen idee.
Ach, het is waarschijnlijk helemaal niet wat ik denk.
Dat maakt ook niks uit, want het beeld staat er prima en geeft de wandelaar nog eens stof tot nadenken.

Blijdorp

Ons abonnement van Blijdorp was bijna afgelopen. Nou kunnen we zoiets natuurlijk digitaal verlengen én betalen, maar dan zouden we de korting van de Rotterdampas mislopen. Dat zou toch jammer zijn. Dus gingen we maandag maar even naar de diergaarde toe en als je daar dan toch bent, wat doe je dan? Ja, natuurlijk een beetje rondlopen. Het was zulk heerlijk weer, dat we zelfs een beetje lang rondliepen, foto’s maakten en een heerlijke dag hadden 😉 😉 😉

Flintstones

Vorige week nog had Leo een paar filmpjes van The Flintstones zitten kijken. Zomaar, voor de leut. Een beetje jeugdsentiment…
En toen was ik in Hoorn en gingen Bettie en ik naar het Museum van de 20e eeuw. En kijk, daar was een kleine tentoonstelling over de Steentijd-familie. Leuk om te zien wat er (toen ook al) aan merchandising te koop was. En natuurlijk de vele tekeningen uit de serie. Er werden ook filmpjes gedraaid. Wie op de link onder de foto klikt, kan ook nog opnieuw genieten van zo’n filmpje 😉

Flinstones

Klik hier voor een klein filmpje

Goed advies…

hummusKijk, dat is nog eens een goed advies. Geen ruzie, geen oorlog, niet kissebissen met elkaar.
Maar samen roeren in een potje, iets lekkers maken, samen opeten en plezier maken, dat kan nooit kwaad.
En hummus is niet alleen lekker, maar ook nog gezond. Win-win situatie toch?
Ik zag dit in Hasselt op een muur staan. Of de Hasseltenaren het ter harte genomen hebben, dat weet ik natuurlijk niet. Het is gewoon een advies voor iedereen.
Niet alleen voor de mensen in Hasselt, maar overal ter wereld.
Zullen we het maar navolgen?

Je zult maar…

Je zult maar ziek zijn en wonen in de Noordoostpolder. Je moet naar het ziekenhuis. Maar dat ziekenhuis is failliet en op stel en sprong gesloten. Waar moet je dan heen?
De media zaten er vorige week natuurlijk bovenop. Kan er geen hulp van de overheid komen? Hoe moet het nu verder? Ze gingen natuurlijk bij de verantwoordelijke minister te rade.
Minister-BruinsEn wat zegt die? Met een zuinig mondje meldt hij dat het natuurlijk heel vervelend is, maar goede zorg blijft gegarandeerd. “Mensen kunnen terecht in de omliggende ziekenhuizen….zoals in Harderwijk, Hoorn of Sneek…. Ja, dat is wel wat verder weg, maar blijft nog binnen de norm van 45 minuten…”
Ik keek met verbijstering en heb me afgevraagd onder welke steen die minister en de regering al die tijd heeft liggen slapen. Gaat die man altijd met de auto, heeft hij nooit eens last van files?
En nog erger, wie geen auto heeft en dus van het openbaar vervoer afhankelijk is, hoe komt die daar dan?  Ik heb het nagekeken, schrik niet:

– Van een willekeurig adres in Tollebeek ( een kleine plaats in de Noordoostpolder) ben je in 8 minuten bij het IJsselmeerziekenhuis in Emmeloord. Elk halfuur gaat er een bus. En als je een aardige buur of kennis hebt, zul je misschien wel gebracht en gehaald kunnen worden. Dat was dus helemaal niet slecht. Maar nu….
– Moet je van hetzelfde adres naar het Westfriesgasthuis in Hoorn, dan ben je minimaal 2,46 uur kwijt en moet je 4x overstappen. De andere mogelijkheid duurt 3,16 uur en dan hoef je slechts 3x over te stappen.
– Wil je van Tollebeek naar Sneek, dan duurt de reis 1,35 uur met 2x overstappen, maar dat kan maar één keer per uur.
– En tenslotte duurt de reis met het OV van datzelfde adres in Tollebeek naar Harderwijk 1,38 tot 1,49 uur, waarbij je minimaal 2x moet overstappen.

Heeft die minister zich al gerealiseerd wat dat voor oudere of minder mobiele mensen zal gaan betekenen?

Fietsen

fiets-4-in-1Hasselt profileert zich als een echte fietsstad. Dat merk je ook in de kunstwerken die er staan. Soms vallen ze gewoon niet op, denk je dat het een “normale” fiets is. Maar dan bij nadere beschouwing zie je dat het anders zit.
Deze fiets trok onze aandacht. Ik vind het wel bijzonder. Met zo’n fiets kun je met het hele gezin er op uit, blijf je dichtbij huis en zoekt ieder toch zijn eigen richting 😉