Muzikaal begin van de week

Net als vorig jaar begin ik elke week weer met muziek. Het kan van alles wat zijn, in elke taal, soms ontroerend, soms carnavalesk. Maar het brengt in ieder geval mij altijd in een goed humeur.

Vandaag gaan we naar Lodz, met Vicky Leandros:

Muzikaal begin van de week

 

Net als vorig jaar begin ik elke week weer met muziek. Het kan van alles wat zijn, in elke taal, soms ontroerend, soms carnavalesk. Maar het brengt in ieder geval mij altijd in een goed humeur.

Deze week een lied van Nana Mouskouri:

Lange hete zomer

Longhotsummer-001De titel van dit blog verwijst niet naar deze lange, hete en vooral droge zomer. Maar gaat terug naar ongeveer 1965, mijn pubertijd. De tijd van mondjesmaat zwart/wit TV kijken, samen met mijn moeder.
Donderdagavond ging mijn vader altijd kaarten. Mijn moeder en ik zetten dan koffie, namen er iets lekkers bij en keken naar “The long hot summer”. Longhotsummer-002
Allebei waren we weg van de hoofdrol-speler Roy Thinnes, die de rol van Ben Quick vertolkte. Het was een serie gebaseerd op een verhaal van William Faulkner. We vonden het spannend, met veel amoureuze verwikkelingen, stoere mannen en mooie vrouwen. Maar doe het precies ging, weet ik niet meer.
Ik geloof nog wel eens een boek van Faulkner geprobeerd te hebben. Maar dat was me toch te moeilijk toen. Misschien dat ik er nu wel meer van zal begrijpen en zal waarderen.

Muzikaal begin van de week

Net als vorig jaar begin ik elke week weer met muziek. Het kan van alles wat zijn, in elke taal, soms ontroerend, soms carnavalesk. Maar het brengt in ieder geval mij altijd in een goed humeur.
Het lijken ouwe knarren, maar als ze beginnen te spelen, bruist het ritme je tegemoet…

Decadent

Wat deed je in die uitzonderlijke hitte van vorige week? Lui in de tuin liggen, koele drankjes drinken op een beschaduwd terrasje? Naar de film of naar een museum? Er waren vele mogelijkheden. Het NOS journaal was voor ons op zoek gegaan. Er waren mensen die de mergelgrotten bezochten. Slim! En wat vonden ze als nog een ultiem koele plek? Een skipiste (!) in Landgraaf. Daar moest je goed inpakken, want de temperatuur kwam niet boven de 5 graden uit. Ja, dat is natuurlijk wel koel!!!
Maar ik vraag me af wat men gaat doen als het hier in de winter gewoon koud is. Als er sneeuw ligt en de temperaturen onder nul dalen. Oké, dat lijkt vooralsnog niet te gebeuren, maar wie weet?
Gaan we dan naar de sauna of onder de zonnebank? Krijgen we dan berichten over vluchten naar een land waar de zon gedurig schijnt en je kunt bakken in pakweg zo’n 38 graden.
Ik vind zo’n skipiste in de zomer de decadentie ten top. Er mogen dan zonnepanelen op het dak van dat sneeuwpaleis liggen, het blijft toch iets absurds. Nu is het eindelijk echt zomerweer, is het weer niet goed.
decadent

Muzikaal begin van de week

Net als vorig jaar begin ik elke week weer met muziek. Het kan van alles wat zijn, in elke taal, soms ontroerend, soms carnavalesk. Maar het brengt in ieder geval mij altijd in een goed humeur.
Zo mooi, dit lied van Serge Lama:

Warm

Tjongejonge, wat was het heet. Net gedoucht en je was alweer bezweet. Het werd steeds moeilijker om te kiezen wat je nou wel of juist niet aan zou trekken. Het moet tenslotte nog een beetje acceptabel zijn voor de omgeving. Leo en ik hielden elkaar nauwlettend in de gaten en vroegen elkaar regelmatig “Of dit nou nog wel kon…?” En ja, het kon nog wel.
journaal-warmMaar ‘s avonds bij het Journaal valt regelmatig onze mond open. Want dat kon toch echt niet meer. Die arme nieuwslezer en weerman, strak in het pak, overhemd tot aan het bovenste knoopje dicht en dan nog een stropdas. Welke suffe stylist had hier nou toch de hand in? De presentator hoeft echt niet in bermuda op het scherm te verschijnen, de weerman mag zijn hawaï-shirt ook wel thuis laten. Maar is er nou geen gulden middenweg? Een vlotte lichte broek, net poloshirt…? Zodat ze op de weersomstandigheden zijn voorbereid?

Muzikaal begin van de week

Net als vorig jaar begin ik elke week weer met muziek. Het kan van alles wat zijn, in elke taal, soms ontroerend, soms carnavalesk. Maar het brengt in ieder geval mij altijd in een goed humeur.
Niet alleen voor Marie, maar Rex Gildo nodigt allemaal uit voor een dansje:

Muziek

Dat mensen een DNA hebben, is bekend. Maar dat er ook een soort van DNA voor muziek bestaat, weet ik sinds kort. Leo heeft op zijn mobiel een app “Shazam”, waarmee hij (bijna) elk liedje van de radio kan herkennen. Klinkt er een song, dan houdt hij zijn mobieltje bij de luidspreker en hup… daar staat om welk lied het gaat, wie het speelt of zingt. Ik vind dat fascinerend. Er zijn ontelbare liedjes, muziekstukken en toch wordt feilloos dat ene herkend. Sommige liedjes zijn al lang uit de mode, worden zelden nog gespeeld… En wie kijkt op de site van Shazam vindt er zelfs voorspellingen over wat we in de toekomst leuk gaan vinden. Zou het dit zijn?
muziek-shazam.jpg

Muzikaal begin van de week

Net als vorig jaar begin ik elke week weer met muziek. Het kan van alles wat zijn, in elke taal, soms ontroerend, soms carnavalesk. Maar het brengt in ieder geval mij altijd in een goed humeur.
Deze week een man met stem die je meteen doet smelten…. als een ijsje in de zon: