Natuur in de stad

Deze uitbudinge druif kwam ik tegen op Katendrecht. Vroeger bekend om de dames van lichte zeden. Tegenwoordig een Rotterdamse wijk met allure. En daar zitten de bewoners natuurlijk niet achter de geraniums. Daar hoort iets van meer standing. Druiven, vijgen, olijven of Agapantussen, je kunt het er vinden. De bewoner van dit huis heel wat te snoepen. Of zou dit een Katendrechtse wijnbouwer zijn?

Even promoten…

Vandaag starten de Wereldhavendagen 2019 in Rotterdam. Al meer dan 25 jaar een groots evenement in de grootste haven van Europa.
Als rechtgeaarde Rotterdammerts hebben wij al van te voren bedacht aan welke excursies we mee willen doen en daarvoor kaarten besteld.

Maar wie ook wil genieten van de stad, de drukte, de levendigheid en al het (scheepvaart)verkeer kan natuurlijk gewoon de trein, bus of auto nemen en naar Rotterdam toe komen. Er is uitstekend openbaar vervoer, dus ik zou zeggen kom eens een kijkje nemen.

Binnenkort vertel ik over wat wij gedaan en gezien hebben. Vandaag plaats ik nog maar even een foto van een voorgaand jaar.

Nee, ik heb GEEN aandelen in de stad en word ook niet betaald voor de reclame. Dit is gewoon een blogje, omdat ik Rotterdamse in hart en nieren ben 😉 😉 😉

Zo kan het ook…

Bij de supermarkt stapte een jonge man naar binnen met in zijn karretje een enorme zak met plastic statiegeld flessen. Hoe komt ie daar nou aan? Tja, dat moet je hem dan vragen… Maar waarom zou ik me daarmee bemoeien. Het gaat me tenslotte niks aan! Maar toen ik hem een tijdje bezig zag, ben ik toch maar op hem toegestapt. “Ik ben niet nieuwsgierig, maar ik wil wel altijd graag alles weten. Is dit het resultaat van een opgeruimde studentenflat of….?” Hij lachte breeduit.

“Nee hoor! Dit hebben mijn collega’s en ik bij elkaar gespaard. We willen graag een goed doel steunen en zo komt er telkens wat binnen. We zoeken ze uit op de diverse supers en dan is het in één keer inleveren. De supers steunen ook vaak zelf een goed doel en daar is het moeilijk tussen komen. Vandaar deze voorraad lege flessen.” In de tussentijd bleef hij flessen in de automaat stoppen en de kar werd leger en leger. Ik bedankt hem voor de uitleg en zei “Ja, kan het ook. Er zijn helaas nog genoeg goede doelen om te steunen.” Mijn statiegeldbon heb ik hem maar gedoneerd. Het was toch een hele positieve actie. Vergat ik alleen te vragen welk doel gesteund moest worden. Maar ik heb er alle vertrouwen in dat het goed zit!

Driedubbel plezier…

Telkens wanneer de Flow in de bus valt, ben ik blij. Omdat er altijd wel iets interessants in te lezen staat. Lekker opgekruld op de bank lezen. Over creatieve, dappere of inspirerende mensen en altijd met prachtige foto’s erbij. Een kopje thee op tafel met soms iets lekkers er bij. Dat is plezier nummer één.

Het tweede plezier komt wat maanden later, want dan scheur ik dat mooie blad compleet los. De mooie dikkere bladen houd ik apart. De fotobladen gebruik ik later. En de bladen met tekst bewaar ik als onderlegger bij het stempelen.

Want als ik kaarten gemaakt heb, moeten er natuurlijk ook enveloppen om. Daar gebruik de mooie fotopagina’s voor. Elke envelop weer anders.

En inmiddels weet ik dat mensen zo’n kleurige envelop erg leuk vinden. Want die valt wel op tussen de -meestal saaie- normale post.

Tekstvast…

We zaten vrijdagmorgen net aan de Bossche Bol toen we gezang hoorden. Vanaf het terras konden we prima de lange roltrap vanaf het station zien en daar stonden een hele rits in witte T-shirts gestoken mensen op. Ik dacht aan een soort “flashmob” met koorliederen, maar nee “we gaan de roltrap af, we gaan de roltrap af” bleek de tekst van het lied te zijn. Eerstejaars studenten op weg naar een evenement. Eigenlijk best leuk op zo’n zonnige dag.

‘s Avonds zaten we op dat zelfde terras aan een drankje en toen kwamen ze weer voorbij, nu uit tegengestelde richting en een stuk minder florissant. Niet dronken, maar moe en toe aan een behoorlijke nachtrust voordat de studie zal worden opgepakt. Maar op de roltrap naar boven klonk het weer, minder luid, minder enthousiast, maar toch: “we gaan de roltrap op, we gaan de roltrap op…” . Tekstvaste studenten, dat zeker!

Muzikale maandag

Ook in 2019 start ik de week met muziek. Meestal vrolijk, soms ontroerend en bij tijd en wijle zelfs heel verrassend. Maar het is altijd iets wat mij op een of andere manier geraakt heeft.

Een wat geheimzinnig filmpje, maar de muziek is prachtig…. Mooi begin van een nieuwe week: Madredeus Guitarra Lisbon Story Soundtrack

Kijken, kijken….

Kijken kijken en … ja toch wel wat kopen. Want er was zo veel leuks te zien. Zo veel moois ook, op de Knotgekke Kaartendagen in Den Bosch, waar ik samen met Bettie naar toe ging. Met de trein tot Utrecht en toen met de NS-snelbus, want er werd aan het spoor gewerkt. Prima verbinding en volop gelegenheid om weer eens even bij te praten. Dat praten lukte ook prima bij een (gedeelde) Bossche Bol.

En dan op naar de Brabanthallen. Er zou een pendelbus zijn, maar die konden we zo snel niet vinden. Dan maar lopen, een klein kwartiertje.

De beurs was warm, maar gelukkig niet zo bovenmatig druk. Met een beetje geduld kon je overal goed kijken en op je gemak zoeken. Stapels prachtig papier, met allerlei patronen, kaarten, enveloppen, stempels, mallen, stansen, gereedschap. Maar ook tape in soorten en maten, versieringen in alle kleuren van de regenboog. We vergaapten ons aan van alles. Jammer genoeg was het niet altijd mogelijk een foto te maken. Ja, het mocht wel, maar dan moest je meteen het materiaal van de creatie kopen.

Het is niet de eerste keer dat ik samen met Bettie zo’n evenement bezoek en het is telkens weer een belevenis. Mijn rugzak werd zwaarder en zwaarder, mijn PIN-pasje telkens een ietsje lichter 😉

En vandaag ga ik eens lekker aan de slag met mijn nieuwe spullen.

Nuttig beton…

Toen we vorige week de noordroute langs de Zevenhuizerplas namen, zagen we op eens een grote betonnen muur. Wel veel groen er om heen, maar niet bereikbaar via het pad.

Gelukkig stond er een bordje langs de weg waar we op konden lezen dat deze wand, met een heleboel gaten, er was neer gezet ten behoeve van de oeverzwaluw. Oeverzwaluwen hadden tijdens de bouwwerkzaamheden in Nesselande hun nesten in grote zandbergen gemaakt. Maar ja, die zijn inmiddels allemaal verdwenen. En dus is besloten om een alternatief te maken. Deze wand dus, waar ze in de gaten hun nesten kunnen maken. Nou maak kijken of de dames en heren oeverzwaluw zich hiertoe laten verleiden. Dat zou natuurlijk heel leuk zijn, want er zitten inmiddels heel wat meer soorten vogels in dit gebied. En met mooi weer -en niet te veel wind- lopen de Ganzen daar graag.

Nummer

Onze apotheek heeft iets nieuws. Al langer hebben ze mijn e-mail adres en wanneer er een nieuwe voorraad medicijnen is, krijg ik daarvan bericht. Dat is wel keurig. Zo vergeet ik die medicijnen niet op te halen en sta ik ook niet voor niks aan de balie.

Maar het laatste bericht bevatte naast de tekst ook een codenummer. Bij het ophalen kon ik dat gebruiken. Nou ja, ik had het gelezen en dat was dat. Maar wat blijkt? Aan de automaat (!) waar je je volgnummer moet krijgen, moet je dat codenummer ook in tikken. En dat was ik natuurlijk helemaal glad vergeten.

Ik moest dus wachten en kreeg mijn medicijnen tenslotte wel. Maar ik vind het maar niks. We worden steeds meer gedegradeerd tot een nummer. En zo langzamerhand zit menig hoofd vol van de PIN- en andere codes. En wat heeft het uiteindelijk voor nut?

Aanwaaier

Mooi hè, zo’n Hibiscus. Vorig jaar zomaar aan komen waaien in de tuin. Zichzelf uitgezaaid in een onmogelijk klein kiertje tussen het terras en het buurhuis

Je kunt zoiets natuurlijk meteen de kop indrukken en met wortel en tak uitroeien. Maar ik ben altijd nieuwsgierig wat er tenslotte uit zal komen. En dat viel zeker niet tegen. Hij mag nog even blijven. Volgend jaar ook en misschien nog wel langer.