Let op…

Boodschappen doen is tegenwoordig niet meer zo eenvoudig. Je moet op van alles letten. Is het niet te vet, zit er wel het juiste vet in, is het niet te zout, te zoet..? Bevat het niet te veel calorieën, voldoende vezels… Het is toch wel biologisch…? En de laatste kreet is…..: “Waar komt het vandaan?” Want appels uit Frankrijk, boontjes uit Kenia, meloenen uit Spanje…, dat is ecologisch toch een enorme misser. Je moet er ook op letten dat de producten die u koopt niet met het vliegtuig zijn aangevoerd. Dat verbruikt te veel CO2, dat weten we toch!
voetprintWanneer ik bij de super sta, bekruipt me wel eens het gevoel dat ik heel slecht bezig ben. Want ik wil nou juist die dingen, die er mooi en lekker uitzien, maar ecologisch verwerpelijk zijn.
Ik kan nou wel zeggen dat ik heel gezond eet, geen pakjes of zakjes gebruik maar alles vers koop en zelf kook, maar heb ik dan ook aan mijn ecologische footprint gedacht….?
Och hemeltje, een mens moet ook op van alles letten….

Vrijheid

Zo langzamerhand bekruipt me het gevoel dat we in een dictatuur komen te leven. Want het bericht van afgelopen week dat er in Rotterdam serieus overwogen wordt om een aantal straten rookvrij te maken, geeft me te denken. Zelf rook ik al tientallen jaren niet meer. Vond het ook niet echt lekker, maar deed mee om “erbij te horen”. Nu rookt niemand van het gezin meer. Maar als er iemand wel een sigaretje wil opsteken, van mij mag het. Graag buiten, dat dan weer wel.  Ik weet best dat roken heel slecht is voor je gezondheid en dat het allerlei ziekten kan veroorzaken. Maar op straat loop ik tussen de walm van ronkende auto’s, bussen, brommers ook risico.
Nu wil men de straten rondom de Wijtemaweg (waar de Hogeschool Rotterdam, het Erasmiaans Gymnasium en het Erasmus MC ligt) rookvrij maken. Die scholieren zal het een zorg zijn. Die lopen nog wel een paar meters verder om hun sigaretje op te steken. Lekker kicken, weet je wel… Doen wat eigenlijk niet mag, lol!!! Of ze verzinnen iets wat wel (nog) mag… lachgas, weed, ander spul wat toch ook niet zo best is voor de gezondheid.
rookvrij.jpgMaar de patiënten van het EMC kunnen dat niet. Die moeten, in omstandigheden die toch al erg belastend kunnen zijn, hun verslaving maar “cool turkey” opgeven.
Dat je als ziekenhuis probeert de mensen van hun verslaving af te helpen, het te ontmoedigen, te waarschuwen. Allemaal best, maar dwingen….?
Daar heb ik iets op tegen. Dat gaat me toch te veel naar dictatuur rieken.

Caspar loopt

Al van af het begin volg ik bijna dagelijks in de Volkskrant de column van Caspar, die door Nederland loopt en ons vertelt over het wel en wee in de natuur. Niet altijd even vrolijk, soms zelfs om een beetje depressief van te worden. Van alles wat verdwenen is en nooit meer terug zal komen. Over vogels, vissen, vlinders, insecten die we bijna nooit meer te zien krijgen. Over verarmde grond, te intensieve veeteelt en landbouw.
Maar kijk, vorige week was ie zo waar opgetogen (klik). Hij liep in de Krimpenerwaard en vond daar nog een behoorlijk stuk natuur. Geen biljartgroen grasland, maar weiden met kruiden en bloemen, vogels te kust en te keur. En dat allemaal op een steenworp afstand van de plek waar ik zelf woon.

caspar

Bron: De Volkskrant/Blendle

Geurtje

Loop een willekeurige drogist in en je wordt overweldigd door het enorme aantal geurtjes, shampoo, lotionnetjes en flessen doucheschuim. Je zou bijna denken dat je niet zonder kan. Maar dat is helemaal niet waar.
Na de operatie in maart heb ik me niet meer met zulke spullen gewassen of gedoucht. Uit praktische overwegingen, want al die zeep en dat schuim zijn bij operatiewonden verboden. En bij bestralingen mag het ook al niet. De niet bestraalde delen van mijn lijf mochten wel ingezeept worden, maar dat werd zo’n gedoe. Dus douche ik me al die tijd gewoon met water. Ook deodorant laat ik staan, ook omdat je toch al snel ongemerkt verder smeert of spuit dan goed is.
badschuim
In het begin voelde ik me onzeker en vroeg ik Leo regelmatig te melden wanneer ik zou stinken. Nee, hij rook niks. Nou was ik natuurlijk mijn kleding zeer regelmatig en nu nog een tikkeltje vaker. Maar nee, hoe warm het ook was… geen muffig luchtje te bespeuren. Ik weet niet of ik nooit meer zo’n heerlijk geurende fles zal gebruiken. Het geeft toch wel een lekker luxe gevoel. Maar echt nodig, nee, dat is het niet.

Warm

Tjongejonge, wat was het heet. Net gedoucht en je was alweer bezweet. Het werd steeds moeilijker om te kiezen wat je nou wel of juist niet aan zou trekken. Het moet tenslotte nog een beetje acceptabel zijn voor de omgeving. Leo en ik hielden elkaar nauwlettend in de gaten en vroegen elkaar regelmatig “Of dit nou nog wel kon…?” En ja, het kon nog wel.
journaal-warmMaar ‘s avonds bij het Journaal valt regelmatig onze mond open. Want dat kon toch echt niet meer. Die arme nieuwslezer en weerman, strak in het pak, overhemd tot aan het bovenste knoopje dicht en dan nog een stropdas. Welke suffe stylist had hier nou toch de hand in? De presentator hoeft echt niet in bermuda op het scherm te verschijnen, de weerman mag zijn hawaï-shirt ook wel thuis laten. Maar is er nou geen gulden middenweg? Een vlotte lichte broek, net poloshirt…? Zodat ze op de weersomstandigheden zijn voorbereid?

Naweeën

Erg veel last heb ik gelukkig niet gehad van de bestralingen. Maar helemaal vlekkeloos verliep het niet. De eerste dagen leek het of er niks aan de hand was, maar toen begon mijn velletje toch wel geïrriteerd te raken. En op zo’n rot plek, precies in de huidplooi onder mijn borst. In 2008 werd me gezegd alles zo veel mogelijk droog te houden. Poederen met reukloze talkpoeder mocht, maar verder niks.
naweeenNu kreeg ik te horen dat er zalf voor was. Tikkeltje eigenwijs wilde ik daar in eerste instantie niet aan beginnen. Maar toen na een paar dagen de blaren opensprongen, belde ik toch maar even op om te vragen hoe en wat. Bij het Kruidvat kon ik cetomacrogol crème kopen en er dik op smeren. Tja, en hoe dan…? Want pleisters kunnen en mochten niet. Het werd dus hannesen met grote gaas kompressen. En het moest zo luchtig mogelijk blijven, liefst zonder BH.
Dat betekende dus een paar dagen pyama- en huisarrest. Want zonder BH naar buiten ga ik onder geen beding. Nu is alles gelukkig weer min of meer genezen. Hopelijk komen er nu geen verrassingen meer….

Privacy

privacyDe ons opgedrongen privacy-regels beginnen nu al absurde vormen aan te nemen.
Ik hoorde het laatst ook al bij de apotheek “nee mevrouw, dan moet u een verklaring hebben dat u het voor meneer mag ophalen”. De mevrouw sputterde en vertelde dat ze al jaren lang de medicijnen voor buren ophaalde. Maar nee, ze moest en zou….
Ik dacht “nou ja, voor buren of vrienden…. daar kan ik me iets bij voorstellen”. Maar intussen weet ik dat ook mijn eigen Leo mijn medicijnen niet meer mag ophalen, of ik die voor Leo. Tenzij er een verklaring ligt, je met een identiteitsbewijs kunt aantonen dat je echt je eigen ik bent, dan……
Nou ja, dat is toch een beetje al te ver doorgedraaid! Hoe zal dat gaan in noodsituaties? Dat je goed controleert en dat er geen medicijnen zo maar meegegeven mogen worden, oké. Maar dit slaat voor mij alles.
Nou, maar eens kijken hoe dat in de praktijk gaat werken. Het zou me niet verwonderen als zoiets niet werkbaar blijkt en dus vanzelf verdwijnt.

FoodFirst

foodfirst.jpgEen paar weken gelden kreeg ik via Facebook een berichtje dat er nu FoodFirst is. Een internetplatform, waaraan onder andere Rudolph van Veen en vele anderen aan meewerken. Ik ben al een hele tijd fan van Rudolph en vind dat hij erg lekkere en gezonde dingen klaar maakt. Dus nam ik een kijkje op de website van FoodFirst Network. De site draait zonder reclame, maar ergens moet het geld vandaan komen dus is het de bedoeling dat je lid wordt. Dat deed ik dan ook, want je kunt je per maand afmelden en voor het kleine bedrag wilde ik de gok wel nemen.
Elke week is er een weekmenu, er zijn diverse recepten met filmpjes, items over gezondheid, bewegen en nog meer. Een beetje “lifestyle” met het accent op lekker.
Ik heb al wat recepten gemaakt, zoals een ontbijtcake die bij Leo erg in de smaak valt.
Deze week aten we Indiase gehaktballetjes met salade en ook dat was een schot in de roos.
Ik vind het wat lastig om de link naar de recepten te geven, want dat is gekoppeld aan mijn lidmaatschap. En met de huidige privacy-hausse wil ik niet in de problemen komen. Maar je kunt natuurlijk altijd een kijkje op de site nemen.

Uitgeteld…

UitgeteldHet zit er op. Gisteren was de laatste bestraling een feit. Zestien keer gingen we naar het Erasmus MC. Zestien keer lag ik daar en telde de minuten weg. Gek dat zoiets zo’n impact hebben kan. Want je voelt het niet, ziet het niet, ruikt het niet en toch… Als in een griezelig soort spookwereldje gaan die stralen je te lijf en maken je beter en tegelijkertijd ook weer niet. Want mijn vel is inmiddels rood en geïrriteerd, ik ben sneller moe dan vroeger. Maar kom op, dat gaat straks allemaal weer over. Ik mag zeker niet klagen, want ik voel me beter dan dat ik had durven hopen.
Ik had een doosje gemaakt met iets lekkers voor de mensen van de bestralingsunit. Zij zorgen er elke dag nauwkeurig voor dat je in dezelfde positie ligt, stellen alles in en helpen je weer van die smalle plank af. En altijd vriendelijk en opgewekt. Het is hun werk, jazeker. Maar ze verdienen toch een schouderklopje, vandaar!

Eetmoment….?

eetmoment.jpgLaatst las ik dat we op één dag zo’n 200 eetmomenten kennen. Het leek me nogal veel. Maar toen ik er over nadacht bleek er toch wel waarheid in te zitten. Niet dat we 200 keer per dag iets eten, maar denken aan eten, of aandacht geven aan iets om te eten, ja dat zou best kunnen. Denk aan de vele TV-reclames, de plekken waar je iets te eten kunt kopen, de bladen waarin van bijna elke pagina etenswaren je toelachen. En er komt telkens weer iets nieuws op de markt. Niet dat we daar op zitten te wachten, maar daar wordt niet naar gevraagd. Eten zullen we…
Neem nou dit. Naast de Cup-a-soup kunnen we nu ook om 4 uur een beker pasta nemen. Hup zakje er in, kokend water erop…. Lekker? Geen idee, want ik fotografeerde alleen het spul. Dit eet ik niet (meer), vast veel te zout. Maar wie het wil proberen….. voor nog geen euro heb je het….