Huishouden

Nee, ik vind het helemaal niet leuk, het huishouden doen. Het moet, want anders vervuilen we. Maar ik heb er echt een hekel aan. Het is zo nutteloos, in de zin van  “je ziet er niks van”. Want wat ik vandaag heb gestoft en gezogen, is morgen alweer bedekt met een nieuwe laag stof. De ramen lappen heeft geen zin, omdat het toch weer gaat regenen. En ook aan opruimen lijkt geen eind te komen.
Gelukkig heb ik een man die niet let op elk pluisje, blijmoedig zo nu en dan de stofzuiger hanteert en het verder niet zo heel veel uitmaakt of alles nu wel of niet brandschoon is. Natuurlijk let ik er wel op dat toilet en badkamer schoon zijn, dat we altijd frisse en schone was hebben. Want hekel of niet, plichtsbesef drijft me tot schoonmaken.
Soms denk ik wel eens, na weer zo’n boek vol Engelse landhuizen met rijen bedienden, leefde ik toch maar in die tijd. Maar als kind van een normaal arbeidersgezin zou ik natuurlijk nooit de status van landlady hebben bereikt. Voor mij was er hoogstens een baantje als zoveelste dienstmeid weggelegd.

Dus tel ik mijn zegeningen en haal dweil en poetslap te voorschijn, zet de radio aan en voor ik het weet lijkt mijn huis weer om door een ringetje te halen.

Klagen… helpt niet

Niet alle dagen schijnt de zon en niet alle dagen ziet het leven er vrolijk uit. Maar er over klagen helpt je niet. En dan is het goed als je daar even op gewezen wordt. Dus voor iedereen die het even niet ziet zitten, kijk goed naar dit bord 😉 😉 😉
En geniet van wat je hebt!!

Verwennen

Kijk, zo ziet mijn lunch er meestal uit. Een beker yoghurt en twee boterhammetjes.
Maar wat voor boterhammen. Niks dubbel geklapt, maar door Leo liefdevol en gevarieerd belegd en op een bordje gevleid. Dat krijg ik regelmatig. Ik ben er aan gewend. Maar zo nu en dan realiseer ik me hoe ik hiermee verwend word. Dat hij zich er niet met een Jantje van Leiden van af maakt, maar elke keer weer iets speciaals voor me klaar maakt.
En het smaak me altijd heerlijk!

Bewaren

Fotomodel

Alsof tie er voor is gaan zitten, op die paal, pal voor die naam.
Het woei nogal hard en ik hoopte dat ik hem er ook goed op zou krijgen. Want soms fladderen ze zomaar ineens op of ze draaien hun kop en dan wordt het toch nog niks. Maar nee, deze had er zin in!
Toevalstreffer dus…

 

Bewaren

Inwoning

bron: internet

Wel vaker hebben wij in de tuin inwoning van vogels. Maar dit jaar zijn het er wel veel. Voor en achter zitten merels in de klimhortensia en vuurdoorn, in de klimop huist een fitispaartje. Het is dan ook druk af- en aanvliegen. Schiphol is er niks bij 😉
Zolang er alleen nog maar eieren zijn, is het ook al druk maar vrij stil. Maar nu zijn er jonkies en die kunnen zich goed laten horen. Niet alleen wij horen ze, maar ik zie ook de loslopende katten hun oren spitsen. Die mogen nu even niet hier zijn en dus verjagen we ze met een driftig “kssss”. Ik vind het wel heel leuk, maar ja, rustig zitten in de tuin is even niet aan de orde. Wil je net je glas pakken, strijkt een merel neer op de schutting, zijn bek vol wormen. Dus schieten we in de “stilhoud modus” tot pa of moe naar het nest vliegen en we de kleintjes horen piepen. En net hebben we een slokje genomen, dan komt er alweer een andere ouder met proviand aan.
Nog even, dan vliegen ze uit en is de tuin weer van ons. Al zal ik het gepiep dan wel weer missen.

Bewaren

Gevonden

Afgelopen vrijdag vond ik een betaalpasje. Nou ja, iemand anders vond het en gaf het aan mij. Hij wist niet wat ie er mee aan moest, dus legde hij het probleem bij mij neer.
En ja, wat doe je dan? Er staat een naam en een rekeningnummer op, maar daar begin je niks mee. Was het misschien iemand die ik op Facebook kon terug vinden? Maar na een beetje zoeken, vond ik de tip om er simpel achter te komen. Ik maakte 10 eurocent over naar de rekening van het pasje en meldde dat ik het pasje gevonden had. Ik kon via mijn mobiele nummer bereikt worden. En ja hoor, de volgende dag belde de eigenaresse op. Ze had het pasje nog niet eens gemist, maar was blij dat ze het zo terug had. Eind goed, al goed dus.

Spreuken

Het lijkt wel een trend, want overal zie je borden langs de straat met grappige spreuken. Soms zo maar een uitroep, soms een wijze raad of een wijsheid, die ook op een tegeltje zou passen.
Deze vond ik tijdens een wandeling met schoonzus in Culemborg. Geen slechte raadgeving, gelukkig mag gelukkig…;-)

 

Kruid

Lennart gaf me op moederdag een plant. Niet zo maar een geranium of viooltje, maar een voor mij onbekend kruid: onsterfelijkheidskruid (Gynostemma pentaphyllum).
Het wordt ook wel “Southern ginseng” genoemd en smaakt een beetje zoetig, met een hint naar komkommer. Dat is niet zo vreemd, want het behoort tot de familie van komkommerachtigen.
Nu staat de pot op een kruidentrapje in onze voortuin. Elke avond geef ik het water en het groeit als kool…. eh als komkommer. Een klimrekje erbij zodat de lange ranken zich omhoog kunnen werken.
En natuurlijk neem ik er zo nu en dan een blaadje van.
Of ik er werkelijk onsterfelijk van zal worden, betwijfel ik. Dat is geen probleem hoor, het lijkt me helemaal niet leuk om iedereen te overleven en maar door te moeten gaan….
Maar duidelijk is wel dat onze zoon vindt dat ik nog maar lang mag leven 😉

Bewaren

Kattencafé

Een café, waar je naast een kopje koffie en een broodje ook kunt knuffelen met een kat. In Japan, kattenland bij uitstek, zijn ze al min of meer gemeengoed. Hier kennen we dat nog niet zo. Schoondochter wist er een in Den Haag, maar nu zag ik zelf dat er ook een in Rotterdam zit, Pebbles Kitty Cat Café op de Hoogstraat. En dat het goed liep ook. Niet verwonderlijk natuurlijk.
Want katten zijn heerlijke dieren, die je kopjes geven, op je schoot gaan liggen en zo’n heerlijke sfeer van warmte en geborgenheid om zich heen hebben.
Maar ja, een kat in huis is vaak toch lastig. Want wie zorgt er voor als je weg bent?
En die kattenbak, elke dag weer schoonmaken. Om van de kattenharen en allergieën maar te zwijgen.
Maar nu kun je dus naar het kattencafĂ©. Even bijpraten met (schoon)moeder of vriendin, kopje koffie of thee, een taartje. En als kers op de taart, even tuttelen met een kat. Gewoon heel gezellig, zonder rompslomp. Heerlijk toch….?

Bewaren

Vogelzang

Midden in de nacht werd ik wakker voor een sanitaire uitstap. Ik vind dat heel vervelend, maar goed, er is niks aan te doen. Maar ik ben dan altijd meteen klaarwakker. Dus las ik een paar hoofdstukken en besloot toen toch nog maar wat te slapen.
Bijna was ik onder zeil, toen ik in de verte een zacht gefluit hoorde. Het werd sterker en sterker en was echt heel mooi. Ik weet niet zeker welke vogel het was, maar het zou zo maar kunnen dat het een nachtegaal was. Heerlijk toch om daar weer mee in te slapen…