Boek

Met veel plezier las ik dit boekje, met de verzamelde columns van Matthijs van Nieuwkerk over zijn bewondering voor Charles Aznavour. Voor hem is het de beste zanger die ooit geleefd heeft.
Ook ik ben helemaal weg van deze chansonnier, die zelfs nu, op 94 jarige leeftijd, nog zeer regelmatig optreedt. Ik dacht wel alle chansons van Aznavour te kennen, maar meteen al op de eerste bladzijde stuitte ik op een voor mij onbekend lied. Maar YouTube biedt uitkomst en inmiddels kan ik het al (bijna) meezingen.
Sommige stukjes zijn overigens wel een beetje er met de haren bij gesleept en dat schrijnt soms. Maar al met al is het een aardig boekje om zo nu en dan ter hand te nemen, bij voorkeur met een CD van Aznavour op de achter-grond. Maar dat spreekt natuurlijk vanzelf… šŸ˜‰

Gedicht

Klik op de foto om te vergroten.

Je ziet het steeds vaker, zo’n gedicht op een muur. Zo zag ik er ook diverse in Middelburg, en natuurlijk maakte ik een foto. Maar ik ga ze nu niet allemaal hier zetten. Misschien kom je ze nog wel eens tegen, op een dag dat ik weinig inspiratie heb en dan teruggrijp op zo’n foto.
Maar dit gedicht, dat ik op de valreep zag, toen we al vlak bij het station waren, mag vandaag wel op mijn blog.Ā  Het miezerde een beetje en het was best koud, mar ik las het en werd meteen helemaal blij šŸ˜‰ šŸ˜‰ šŸ˜‰

Poƫzie

In Rotterdam ligt de poƫzie soms op straat, maar ook rijdt ze wel eens gewoon voorbij. Want alle wagens van de vuilnis-ophaaldienst hebben een stukje poƫzie op hun zijkant. Kijk maar:

Mooi toch?

Muziek

Al jaren vind ik dat Franse chansons op de Nederlandse radio een ondergeschoven kindje zijn. En als ze dan wat draaien, is het vaak een liedje dat al bijna grijs gedraaid is of nog erger, een Franse zanger(es) die in het Engels zingt.
Ik was er dan ook als de kippen bij toen Stefan Stassen in Goudmijn vroeg om wat onbekende Franse liedjes door te geven. Het duurde een paar weken, maar zondag werd ik ineens opgebeld en werd La Marguerite van Charles Aznavour gedraaid. Ik mocht er zelf even over vertellen en aan het eind, oh wat een heerlijke verrassing, bleek ik ook nog de gouden plaat te hebben gewonnen.
(klik op de foto om het fragment te horen)

Bewaren

Annie M.G. Schmidt-dag

Ze is en blijft ƩƩn van mijn favoriete Nederlandse schrijfsters en ik vind een speciale dag om haar te eren dan ook heel normaal. En hoe ik dat dan doe? Met een liedje over een klein lelijk eendje. Het plaatje werd in 1960 als reclame uitgegeven door Citroƫn. Tekst -natuurlijk- van Annie M.G. Schmidt en de muziek van Paul Chr. van Westering.

lelijke-eend

klik op de foto om het liedje te horen

Bewaren

Dodenherdenking

Gedicht van Paul Niemƶller, op een muur in het Bevrijdingsmuseum in Groesbeek.

Eerst kwamen ze voor de Joden
en ik zei niets
want ik was geen Jood

Toen kwamen ze voor de communisten
en ik zei niets
want ik was geen communist

Toen kwamen ze voor de vakbondslieden
en ik zei niets
want ik was geen vakbondslid

toen kwamen ze voor mij
en was er niemand meer over
die iets kon zeggen

Abeltje

Abeltje-2 Er kwam een gloednieuw boek over Annie M.G. Schmidt uit: “Het ABC van Annie MG“. Dat begint met Abeltje en eindigt met Ziezo en alle letters daartussen. Heerlijk om zo’n kille herfstavond mee door te komen en even terug te dromen naar mijn kindertijd.

Want ik begon al heel vroeg met lezen. Dat vond mijn moeder wel prettig, want dan bleef ik binnen en kon ik geen gevaarlijke spelletjes spelen of weglopen….
Maar ze mopperde ook, want ik was oostindisch doof voor alle vragen en opmerkingen. Dat boek, die letters, daar ging al mijn aandacht naar uit.

Ik had al wel wat boekjes gekregen, maar Abeltje was het allereerste echte boek met een verhaal van begin tot eind. Heerlijk, daar lag ik languit voor de haard. Blad na blad verslond ik en alles wat er om mij heen gebeurde, deed er nauwelijks toe. Ook hoorde of zag ik niet veel, want ik was helemaal verdiept in mijn verhaal. Later kwam daar de bieb, waar ik vast klant was en nog ben.

Een liefde voor altijd. Boeken, letters, verhalen, maar ook gedichten. Soms is lezen eventjes wat minder in trek, omdat er ook zo veel op schermpjes te zien en te beleven valt. Maar met een boek op de bank, schemerlamp aan en thee binnen handbereik. Toppunt van geluk!

Ā Abeltje

 

Bewaren

Pluk van de Petteflet

Pluk-boek Annie M.G. Schmidt, Ik ben er mee opgegroeid. EĆ©n van de eerste boeken die ik kreeg, was “Het fluitketeltje”. In mijn herinnering zit ik weer op het stoepje van ons balkon, stilletjes te lezen. En nog steeds lees ik haar werk met heel veel plezier.

Voor onze kinderen kocht ik al gauw “Jip en Janneke” en startte ik met voorlezen toen onze oudste 3 maanden was. Elke avond, jarenlang, las ik of Leo voor als onderdeel van het “slapengaan ritueel”.
Pluk van de Petteflet kochten we ook. Dat las ik voor, maar konden ze al snel ook zelf lezen.
Maar nu is diezelfde Pluk van de Petteflet door de statige Engelse Times verkozen tot “Book of the Month”.

Daar gaat ie dus, Pluk in zijn rode kraanwagentje. Als tie nou maar weet dat ze in Engeland nog steeds links rijden….

Gedicht

Ik kreeg een schattig dichtbundeltje van Annie M.G. Schmidt, met daarin veel al heel bekende gedichtjes, maar ook die ik nog niet kende. Zoals dit:

Biologie
O, juffrouw Beekman, was u maar eencellig.
Dan kon de liefde u zoveel niet schelen.
Dan zoudt u zich gewoon in tweeƫn delen.
Ik geef wel toe: het is niet zo gezellig

maar heel erg praktisch. Zo’n eencellig wezen
hoeft nooit een ander wezen te aanbidden;
het deelt zich op een dag pardoes doormidden.
U kunt dat immers in de boeken lezen.

Terwijl u, met uw veertienbiljoen cellen
zo treurig in de lunchroom zit te wachten.
O juffrouw Beekman, ‘t is al over achten.
Hij komt niet meer. Hij had toch kunnen bellen?

Hij komt niet meer. En toch, hij zei zo stellig…
O juffrouw Beekman, was u maar eencellig.

Annie M.G. Schmidt

Ā gedicht