Lief…

Over deze tafel schreef ik al eerder. Maar nu is het geen tijd meer om in de buitenlucht te schaken of een ander spel te spelen. Veel te koud, zeker als je zo’n tijd stil zou moeten zitten.
Maar iemand in de ouderenflat heeft bedacht dat het juist nu wel gezellig zou zijn als er iets fleurig en kleurig zou staan. En maakte dit leuke groenstukje. Ik kikkerde er helemaal van op, toen ik er op een koude en miezerige morgen langs kwam.
Lief...jpg

Planten…

Onze mooie buxus heeft helaas het leven gelaten. Ook hij/zij was niet bestand tegen de aanvallen van de buxusmotten. Hans, onze tuinman had me wel een zakje met korreltjes gegeven. Opgelost in water kon ik daarmee spuiten en het was absoluut biologisch en ongevaarlijk voor andere dieren. Maar in het voorjaar had ik even heel andere dingen aan mijn hoofd en zodoende kwam er van dat spuiten niet veel terecht. Zeker niet toen ik van alle kanten hoorde dat de vogels er ook niet tegen konden. En zo kwam de buxus dus aan zijn/haar eind en dat is beslist heel jammer. Maar ja, zulke dingen gebeuren en dus kwam Hans met zaag en spade en was de struik ineens weg.
Leo en ik gingen naar het tuincentrum, waar nu ineens een enorme hoeveelheid kerstbomen stonden. Het was dus zoeken tussen de overige planten. Maar goed, het is gelukt en nu staan er drie Viburnums klaar om groter te groeien en ook nog een Leucothera. Maar eens kijken hoe dat er in de toekomst uit gaat zien….
planten

Kijken…

Wie door de stad loopt, fietst of auto rijdt, ziet wel veel. Maar er is nog een heleboel wat je zomaar ontgaat. Geen grote schokkende dingen, maar juist die kleine zaken… Zoals beestjes, die in het water leven, planten die groeien ondanks dat er nauwelijks grond voorhanden is.
Dit is het eerste filmpje van “De Biobak” waarin Jan Hengstmengel (ja, inderdaad familie 😉 ) in Dordrecht op zoek gaat naar die wat verborgen zaken. Neem even zo’n 10 minuten de tijd om het filmpje te bekijken.

Er zijn in totaal vier afleveringen, die ik in de loop van de komende weken zal laten zien.

Hamsters

blogfoto-001Meestal vind ik de reclame van Appie met die schreeuwende hamsters niet om aan te zien. Maar ze zijn geloof ik nogal populair en dus worden ze nogal eens gevraagd acte de présence te geven.
In het huis-aan-huisblaadje van december stonden de twee knagertjes, verkleed als Hollands boertje en boerinnetje, bedoeld als kerstversiering.
En die vind ik nou wél weer heel erg leuk.
Jammer, we hebben geen kerstboom, dus ze vinden geen logeeradres hier.
Maar wie wel een boom heeft, kan ze voor Eur. 4,99 misschien onderdak bieden….

Muzikaal begin van de week

Net als vorig jaar begin ik elke week weer met muziek. Het kan van alles wat zijn, in elke taal, soms ontroerend, soms carnavalesk. Maar het brengt in ieder geval mij altijd in een goed humeur.
Niet iedereen is er weg van, maar dit vind ik wel een goed nummer van Adèle:
Rolling in the deep

Overslaan

Vandaag sla ik het blog maar over. Geen tijd, geen inspiratie. Alleen een foto, van de Maas in Rotterdam. Met bankjes om even lekker weg te dromen….
skipday.jpg

Hamsteren

Voor wie nog niet genoeg heeft aan de grote boodschappentassen van de blauwe grootsuper, er is nu een XXXL-tas te koop.
Handig hoor, ook na de kerstinkopen nog regelmatig te gebruiken, want zo’n tas is echt multi-inzetbaar. Als verhuis-tas, om het oud papier in te verzamelen, om te dienen als reiswiegje voor je (klein)kind, als opruim-tas, om planten in de zetten, de was in te versjouwen, enzovoort, enzovoort. En natuurlijk om in het nieuwe jaar weer regelmatig te hamsteren 😉 😉 😉
Hamsteren.jpg

(Bijna) onbetaalbaar

Zo nu en dan stuit ik op dingen waar mijn verstand bij stil staat. Dat er blijkbaar mensen zijn onwaarschijnlijk dure zaken kopen. En niet op een beurs voor miljonairs, maar gewoon bij de grootgrutter in het schap.
duurVorige week zocht ik iets en viel mijn oog op een potje frambozen. Het was maar een klein plastic potje met wat grijzig-roze vruchtjes. Ik vond het er niet echt smakelijk uitzien en het stond op het schap “verrijkers”, een term die me sowieso al belachelijk voorkomt. Het bleek te gaan om frambozen, die gedroogd waren. Niet gewoon, maar gevriesdroogd. Het potje met een inhoud van 35 gram kostte Eur. 3,99.
Zo zeg, duur hoor! Ik wilde meteen de kiloprijs uitrekenen, maar die stond er zelfs bij: Eur 114,00.
Wie strooit zoiets nou toch over zijn bakje havermout? Dat je er een smaakje aan wil geven, allá. Maar neem dan gewone diepgevroren frambozen of een lepeltje jam…
Het zal wel verkocht worden, anders zou het niet in het assortiment zijn. Maar ik laat het rustig staan waar het staat!

Ode aan Rotterdam

Rotterdams-gedicht

Bron: Pinterest

Kijk nou toch eens, als je op Rotterdam-Zuid bent, net vóór je de Maastunnel induikt, zie je deze flat. En op de muur, precies op maat, een ode aan Rotterdam. Want in Rotterdam doen we niet kinderachtig. Geen bescheiden tekstje op een muur, Rotterdammers zijn trots op hun stad en kijken dus niet op een lettertje 😉 😉 😉
Het gedicht is van de Rotterdamse dichteres Rieneke Grobben. Zij was altijd gekleed in het roze, vandaar de roze accenten.

Boek

boek-rode-adresboekDe omslag en de titel van dit boek intrigeerden me, dus leende ik het in de bieb.
De Zweedse Doris is al bijna honderd jaar oud, maar woont nog op zichzelf. Dat gaat wat moeizaam, maar met behulp van thuiszorg lukt het haar. Voor geen goud gaat ze naar een verzorgingshuis. Ze is verknocht aan het oude huis, waar ze haar dagen mijmerend aan tafel doorbrengt. Zo nu en dan strompelt ze naar haar laptop, die de verbinding is met haar nichtje, het enige nog overgebleven familielid. Jenny woont echter ver weg, in Amerika en ondanks regelmatig Skype-contact mist Doris haar. Ook Jenny mist haar tante, zou zo graag bij haar zijn.
De thuishulpen komen en gaan. Sommigen zijn aardig en geven persoonlijke aandacht aan Doris, anderen doen plichtmatig wat hen is opgedragen. Ze hebben geen oog voor de behoeften van de oude vrouw en weten al helemaal niet wat er in haar leven heeft afgespeeld. Zij zien alleen een eenzame vrouw. Langzaamaan kom je achter het zeer bewogen leven en de vaak trieste gebeurtenissen die Doris heeft meegemaakt. Ook Jenny begrijpt pas laat wat er allemaal in dat lange leven gebeurd is, wie er belangrijk waren. Heeft Jenny nog de kans om iets voor elkaar te krijgen…?