Begin de week met muziek

Dit jaar begin ik de week vrolijk met muziek.
Elke maandag, 52 weken lang, zal hier een clipje van You Tube staan.
Zo stel ik in de loop van het jaar een speellijst samen van muziek die me, op welke manier dan ook, geraakt heeft.
Voor mij één van de mooiste chansons van Jean Ferrat: “que serai-je sans toi”

Recept

Dit is niet mijn eigen recept, maar een van Rudolph van Veen. Die vind ik nog steeds zo heerlijk ontspannen koken. En dit broodje maakte ik al enkele keren, al bakte ik het dan in de airfryer. En het staat binnen een uur op tafel. Lekker bij een stevige soep!
Dit heb je er voor nodig:

Voor 1 brood:
1 rode ui , in halve of kwart ringen
2 takjes tijm , of theel, gedroogde tijm
110 g zachte geitenkaas
175 g zelfrijzend bakmeel
1 theel zout
0,5 theel versgemalen peper
1 ei
2-3 el melk
1 tl grove mosterd
een springvorm van ca. 18 cm.

Verwarm de airfryer voor op 180 °C.
Snijd de geitenkaas in blokjes. Meng het bakmeel met de ui, de helft van de kaas, de tijm, het zout en de peper.
Roer het ei los met 2 eetlepels melk en de mosterd. Voeg het aan het meelmengsel toe en kneed het tot een samenhangend deeg.
Als het deeg te droog is, iets meer melk toevoegen.
Vorm van het deeg een ronde bal, leg hem in de beboterde springvorm en druk de rest van de geitenkaas in het brood.
Bestrooi het brood met bakmeel en bak het in circa 35-45 minuten goudbruin en gaar. Laat het brood op een rooster afkoelen.

Snij het brood in plakken. Besmeer eventueel met wat boter.

En oh ja, die springvorm past maar net in mijn airfryer. Dat wordt dus moeilijk om hem er heet uit te halen. Ik vouw er daarom vóór het bakken een lange reep alufolie onderdoor, zodat ik hem er makkelijk uit kan tillen.

Bewaren

Bewaren

Mariabeeldje

Dit beeldje hing in het vakantiehuis in Limburg. Niet verwonderlijk, want ik denk dat bijna iedereen daar katholiek is. Waarschijnlijk minder streng dan vroeger, maar toch… zo’n wijwaterbakje mag niet ontbreken. Zelf ben ik niet katholiek, sowieso niet religieus. Maar ik herinner me wel dat in de huizen van vriendinnetjes zoiets vaak te vinden was. Eén vriendinnetje doopte als ze de kamer binnenging telkens haar vinger in het water en sloeg dan een kruis. Ik vond het toen, als 7-jarige, een vreemd ritueel. Maar waarom ze het deed, durfde ik niet te vragen.
Dit beeldje vind ik eigenlijk wel erg lief. Het lijkt me tamelijk modern en het kindje Jezus ziet er bijna uit als een kleuter uit een reclamefoto. Schattig toch?

Bewaren

Natuur in de stad

Op weg naar mijn wandelclub word ik opeens verrast. Want wie verwacht nou schapen tussen de hoge flats. Het is maar goed dat ik dit keer een andere weg koos. Een beetje uit noodzaak, want het dreigde te gaan regenen en dan kun je bij de flats altijd wel een beetje schuilen. Maar gelukkig, die regen bleef weg en ik kreeg zomaar een cadeautje. Niet dat het die schapen wat interesseerde. Die vraten rustig door, keken niet op of om. Nou wie weet, zijn ze al blasé van fotograferende voorbijgangers. Het is tenslotte een tamelijk beroemde kudde. Ze lopen van maart tot november van hot naar her in Rotterdam en maaien zo het gras en verplaatsen zaden in hun vacht. Dus nuttige en leuke dieren.

Toko

Zo nu en dan rijden we naar de grote Chinese toko in Rotterdam. Er zijn er meer, maar dit was, voor zover ik weet, de eerste. Vroeger was het er rommeliger, kon je er ook levende vis kopen en geurde de winkel naar een Chinese markt. Je kunt er verse oosterse groenten kopen, gedroogde visjes, onbekende kruiden en specerijen. De laatste jaren is het meer gestroomlijnd en werd ook het assortiment heel erg uitgebreid. Er komen niet alleen particulieren, maar ook veel horecamensen, die enorme balen rijst en grote zakken kruiden in hun kar laden. Het assortiment bami is onvoorstelbaar en er staan ontelbaar veel soorten sausen en onbekende groentes en vruchten in blik. Er is een enorme diepvriesafdeling, waar weer heel andere snacks liggen dan de bitterballen en frikandellen van de grootgrutter.
Wij kopen er niet zoveel, maar wij kijken en genieten van de vele kleurige potjes, flesjes en zakjes. Ik vind het gewoon een uitje, want sojasaus is ook bij de Appie verkrijgbaar, maar dat is toch net iets anders. Even me wanen in China en verbaasd rondneuzen.

Graniolen

Nee, nee, geen typefout, maar een gloednieuw woord. Bedacht door Miriam Mars en ze bedoelt daarmee dat wat mensen doen als je “oud” doen voelen. Het is een samentrekking van “granny” en “domme gladiool”.
Dus als je even niet weet hoe al die opties van bijv. Facebook werken. Dan kijkt iemand zo’n beetje beneveld en je ziet hem of haar denken “daar is ze te oud voor”. Maar ook als iemand je het gevoel geeft dat je praat over een hele lange tijd geleden. Ik reageerde op een berichtje over kroketten en refereerde aan het snackloket van V&D. In een reactie werd gevraagd wat V&D was… Mijn hemel, zo lang is dat bedrijf toch nog niet weg. Ik voelde me dus echt gegranioold. En dat voelt niet goed, dus …. zullen we het woord met z’n allen promoten? Moet toch lukken…..! 😉 😉 😉

Zelfgemaakt

Het hele jaar door maak ik kaarten voor verjaardagen, feesten en jubilea. Niet alle kaarten laat ik hier zien. Maar soms vind ik een kaart best de moeite waard om te tonen. Zoals deze kaart, die ik vorige week naar schoondochter stuurde.
Niet alleen maakte ik hem met plezier voor D. maar hij past ook mooi in challenge 279 van de Dutch Card Lovers.

 

Bewaren

Bewaren

Begin de week met muziek

Dit jaar begin ik de week vrolijk met muziek.
Elke maandag, 52 weken lang, zal hier een clipje van You Tube staan.
Zo stel ik in de loop van het jaar een speellijst samen van muziek die me, op welke manier dan ook, geraakt heeft.
Vandaag lopen we met De Beatles over Penny Lane….

Boek

De treinramp van Harmelen op 8 januari 1962 kan ik me nog wel herinneren. Twee kinderen in onze straat verloren daarbij hun beide ouders in één klap. De radio zond alleen maar nieuws en treurige muziek uit. Nederland was in rouw.
Niet vreemd dus dat een boek over die gebeurtenis me wel aantrok.
Drie jonge meisjes zijn bij die ramp gewond en komen in het ziekenhuis bij elkaar op zaal te liggen. Hoe ze leefden en in de wereld stonden vóór het ongeluk, wordt vrij uitgebreid beschreven. Ook wat ze doen en laten in de huidige tijd komt aan bod. Twee hebben altijd contact met elkaar gehouden, de derde sloot zich daar van af en reageerde nooit op brieven of kaarten. Toch zijn ze onlosmakelijk met elkaar verbonden en pas aan het eind blijkt hoe.
Ik vond het geen erg diepgravend boek, maar toch de moeite waard om te lezen.

Bewaren

Kruidentuin

Was het afgelopen zaterdag regen, regen, en nog eens regen. Op zondag scheen de zon en was het heerlijk wandelen daar in Zuid-Limburg.
Na het uitgebreide ontbijt reden we naar Schin op Geul, waar op dit moment kasteel Schaloen te koop staat.
Maar dat lazen we pas later. Want wij kwamen voor de kruidentuin. Gelukkig was die nog net de laatste dag van het jaar open. Een mooi opgeknapte kasteeltuin, waar groenten en kruiden groeiden, met bijenvolken, een oude watermolen, vijvertjes en poelen met kikkers en salamanders. Zelfs de bakoven was nog in gebruik, waar heerlijke vlaaien in werden gebakken.
Een kleine impressie van wat wij zoal zagen:

This slideshow requires JavaScript.