Andere koek

Tussen de blogs die ik volg staat ook het blog van Mercotte (echte naam Jacqueline Pin). Zij is in Frankrijk een bekende culinaire journaliste en jurylid bij “Le meilleur patissier”, de Franse versie van “The great British Bake-off” . De Hollandse versie kennen wij als “Heel Holland bakt”. Maar ook bij andere culinaire evenementen geeft Mercotte acte de présence.

Dat er in supermarkten rond de feestdagen fabrieksmatige paté croûte (paté in korstdeeg) ligt was een aantal sterrenkoks een doorn in het oog. Dus kwam er een jaarlijkse wedstrijd met een heuse kampioen. Voor de 9e keer werd deze wedstrijd gehouden en de prachtige creaties werden geshowd, aangesneden, geproefd, nog eens geproefd en beoordeeld. Natuurlijk werd er bij zulke luxe gerechten luxe wijnen gedronken. En het verslag daarvan vond ik dus bij Mercotte.

Dit meesterwerk verdiende de hoofdprijs. Ik vind het bijna een beeldhouwwerk en eenmaal aangesneden lijkt het op een mozaïek. Het is gemaakt van eend met jeneverbessen. Een eenvoudig recept, volgens Mercotte 😉 😉

De andere creaties waren beslist niet minder mooi en zullen ook de smaakpapillen gestreeld hebben. Neem een kijkje op de site, want alleen al hoe alle gerechten werden gepresenteerd is het bezoek zeker waard.
Vegetariërs moeten dit blog maar even overslaan 😉

Recept

Zoete aardappelen hadden we al eens gegeten, maar zelf er iets mee klaargemaakt had ik nog niet. Het werd hoog tijd om dat eens uit te proberen.

Op internet vond ik deze site met dit heerlijk gerecht. Zoals vaak vergat ik een foto van de schotel te maken en voor ik het wist was die al leeg. Geen nood, ik zet hier de foto van de site erbij 😉

Voor 2 personen heb je dit je er voor nodig:
300 gr gehakt
450 gr zoete aardappelpuree, gekookt en tot puree gestampt
2 puntpaprika’s
200 gr prei (fijngesneden)
1 theelepel cajunkruiden
1 eetlepel tomatenpuree
Wat geraspte kaas

Verwarm de oven op 200 graden.
Rul het gehakt bruin in een pan met een beetje olie of boter.
Snijd de puntpaprika in reepjes en bak even mee met het gehakt.
Voeg ook de prei, tomatenpuree en cajunkruiden toe.
Meng alles goed door elkaar en breng het mengsel eventueel op smaak met peper en zout.
Kook de zoete aardappelen met wat zout in ca. 20 minuten gaar, giet af en stamp tot puree. Breng eventueel op smaak met wat kruidnagelpoeder)
Doe het gehaktmengsel in een ovenschaal en dek af met de zoete aardappelpuree.
Bestrooi met een beetje kaas en bak ca. 20 minuten in de oven tot de kaas mooi gesmolten is.


Zo het waar zijn…

Ik weet werkelijk niet meer wat ik nou wel of niet moet geloven. Is het nieuws uit echt of een verzinsel van een creatieve geest?

Een aantal weken geleden stond dit in de krant. Ja, het is die krant met chocoladeletters als koppen en niet altijd geheel objectief. Maar dat ze zo sterk liegen? Dat kan toch niet waar zijn?


Is het mogelijk dat een hamburger met frietjes in tien jaar tijd er niet anders uit gaat zien? Ik kan het nauwelijks geloven. Of heeft een grapjas een bord met Japans etalagemateriaal neergezet?

Maar mocht het echt waar zijn , dan kijk ik toch heel anders aan tegen oud worden. Je moet gewoon heel veel fastfood eten, dan word je vanzelf geconserveerd…. 😮

Taart of pudding…?

Bakewell niet alleen een leuk stadje, maar ook bekend van de Bakewell taart of de Bakewell pudding. Ontstaan door een misverstand van de kokkin, maar inmiddels natuurlijk hét product van dit stadje. Diverse winkels pretenderen het oorspronkelijke recept te gebruiken. En dan is er nog de vraag is het taart of pudding? Het is in ieder geval erg lekker en niet al te moeilijk te maken. Dus hier is het recept:

ca. 500 gram bladerdeeg
4-6 eetlepels frambozenjam
100g ongezouten boter, plus iets om bakvorm in te vetten
100g basterdsuiker
5 eieren
150g gemalen amandelen
een paar druppels amandelessence
poedersuiker om te bestrooien
slagroom en wat verse frambozen om erbij te geven (optioneel)

Verwarm de oven voor op 190C.
Vet een 23cm vlaaivorm met losse bodem in en bestrooi met wat bloem
Rol het bladerdeeg uit op een bebloemd werkvlak tot een cirkel die iets groter is dan de taartvorm.
Leg het deeg in de taartvorm. Druk de randen goed aan en snij overtollig deeg weg.
Verdeel een dikke laag frambozenjam over de bodem.
Doe de zachte boter in een mengkom, voeg de suiker toe en klop tot een luchtige romige massa.
Voeg één ei toe en klop tot het volledig is opgenomen. Roer daarna een vijfde deel van de gemalen amandelen door de massa. Voeg zo de andere eieren en amandelen toe. Als eieren en amandelen zijn toegevoegd, roer je de amandelessence er door.
Giet de vulling voorzichtig in de vorm en verdeel alles gelijkmatig met een paletmes.
Bak de taart ca. 35-40 minuten in het midden van de oven tot de bovenkant goudbruin is.
Serveer de afgekoelde taart met wat poedersuiker bestrooid. Geef er eventueel nog wat geslagen room en wat verse frambozen bij.

PS: je kunt ook éénpersoons aluminium vormpjes gebruiken.

Vergeten…

Afgelopen weekend vierden we de verjaardagen van het hele gezin in een leuk vakantiehuis op de Veluwe.

Wij gingen met de auto en dus zorgden we voor de nodige boodschappen om zo’n weekend gezellig door te komen. We hadden aan van alles gedacht, veel te veel mee genomen, behalve… zout.

Want toen jongste vrijdagavond pannenkoekenbeslag wilde maken, was dat nou juist niet voorhanden. Meel, melk, eieren ja die waren er. Maar zout….? Maar geen probleem, vond oudste. Dat haal ik toch even bij het naburig restaurant.

Even dachten we dat hij een geintje maakte. Maar nee, hij stapte de deur uit en kwam even later met een klein bakje zout terug. Himalyazout nog wel. Het werden heerlijke pannenkoeken.

En ik heb maar een lijstje gemaakt voor komend jaar. Want zout vergeten, dat zal me toch niet meer gebeuren.

Exotisch

Toen ik deze foto in mijn archief zag, wist ik niet meer zo goed waarom ik hem maakte. Maar opeens schoot me te binnen wat ik er op het eerste gezicht bij gedacht heb. Want al dat exotische fruit… kenden we dat vroeger al wel?

Nee, natuurlijk niet. Ananas, perziken, mango’s, die waren zo’n jaar of vijftig geleden niet vers te koop. Die had je toen alleen in blik. En dat was me toch bijzonder. Dat kwam niet doordeweeks op tafel bij ons. Dat bleef voorbehouden aan bijzondere gelegenheden, zoals kerst. En gek genoeg, als er dan zo’n bijzonder toetje op tafel kwam, vonden we het doorgaans niet eens lekker. Wij hielden meer van de oer Hollandse rijstebrij, lammetjespap met bessensap. Zo nu en dan maakte mijn zus pudding uit een pakje, flan van Dr. Oetker. Daar kwam geen vel op. En er waren wel twee (!) smaken, vanille en chocola. Later kwam er ook nog caramel bij. Zoete herinnering.

Nu staat in de super een overdosis aan toetjes in alle soorten, maten en smaken te koop. En voor de broodnodige variatie kun je ook nog ongelofelijk veel soorten fruit kopen. Maar gek, ik koop het nooit. Toetjes waren jaren in de ban vanwege de slanke lijn. Nu eten we soms weer wel wat toe. Dan mix ik bessen, banaan en yoghurt tot een smoothie. Of roer ik geraspte appel, rozijnen en kaneel door wat kwark. Tijden veranderen…

Kruiden

Bron: Google foto’s

Omdat ik niet te veel zout wil eten, koop ik nooit kant en klare kruidenmixen. Ik maak het liever zelf en doe dat dan ook wanneer ik met een recept bezig ben. Dan is het mengsel natuurlijk niet altijd gelijk, maar hangt het er een beetje vanaf waar ik zin in heb.

Niet iedereen zal het zo doen. Als een smaak je goed bevalt, kun je natuurlijk ook een potje met je eigen kruidenmix vullen. Hier staan er een heleboel bij elkaar. En voor de wat exotischer kruidenmengsels kun je hier terecht.

Een leuk potje met een geurig mengsel en een leuk zelfgemaakt etiket is ook nog eens een gezellig cadeautje.

Recept

Misschien willen jullie de lekkere pruimen plaattaart ook wel eens maken. Nu zijn tenslotte de pruimen nog volop te koop of moet je ze nog van je eigen bomen plukken. Hier volgt dus het recept:

Zo schoof ie de oven in. Daarna vergat ik nog meer foto’s te maken 🙁
  • 50 gr zachte boter
  • 150 gr suiker
  • 1 zakje vanillesuiker
  • 2 grote eieren
  • 250 gr bloem
  • 1/2 zakje bakpoeder
  • scheutje melk
  • 750 gram stevige pruimen
  • 25 gram suiker
  • 2 theelepels kaneel
  • evt. wat amandelschaafsel

Oven voorverwarmen op 170 graden Celsius
Pruimen wassen, goed afdrogen en in tweeën snijden en pit eruit halen.
Bakplaat of bakvorm met bakpapier bekleden.

Meng boter, suiker en vanillesuiker door elkaar
Klop de eieren er door en voeg het meel met de bakpoeder toe. Roer tot een stevig beslag. Voeg eventueel wat melk toe als het te stevig is, want het moet goed smeerbaar zijn.
Strijk het beslag uit over de bakplaat.

Verdeel de pruimenhelften er over en druk die een beetje aan, zodat ze goed in het deeg liggen.

Bestrooi de pruimen met kaneel en suiker (wat minder als het heel zoete pruimen zijn, wat meer bij iets zuurder pruimen) en als je het in huis hebt wat amandelschaafsel.

Bak de plaattaart in het midden van de voorverwarmde oven circa 30 tot 40 minuten.
Het ligt aan je oven hoe lang de baktijd exact is, hou dat in de gaten. Wanneer een satéprikker in het midden van de taart gestoken er droog uit komt, is de taart gaar.

EET SMAKELIJK!!

Als je nou denkt, dat ik zo’n recept eventjes uit mijn mouw schud… Nee hoor, ik zocht en vond op Smulweb.nl dit heerlijke recept van Petra Wiggers, dat ik zeker nog eens vaker ga maken.

Lekker!!!

Vroeger, heel lang geleden, hadden mijn ouders vrienden met een grote tuin, waarin allerlei fruitbomen en struiken stonden. En als de gesprekken niet voor kinderoortjes geschikt waren, werd ik de tuin in gestuurd. Daar mocht ik snoepen van het fruit. En wat was dat lekker!!! Het is nog steeds een zalig zoete herinnering 😉

Het buitenlandse fruit, die onrijp en nog groen geplukte vruchten uit allerlei Verwegistan, kan niet tippen aan de smaak van mijn herinnering.

Maar vorige week kocht ik geen buitenlands fruit, maar een doos Nederlandse pruimen, rijp geplukt. En toen ik thuis kwam en een pruim proefde, wow, wat een smaak. De volgende dag terug naar de winkel en meteen nog twee dozen gekocht. Ja, ogen die groter zijn dan de maag…

Het was zonde die heerlijke pruimen te laten bederven, dus bakte ik een flinke plaattaart. Maar hemel, nu had ik niet alleen te veel pruimen, maar ook teveel taart. Gelukkig wilden de buren wel meedelen. En hielp Leo ook danig mee om alles op te eten.

From Russia…

Over de hele wereld moeten mensen eten. Dus zul je over de hele wereld winkels vinden waar je eten kopen kunt. En omdat elke cultuur andere gewoontes heeft, zul je ook andere dingen in zulke winkels kunnen kopen.

In de moderne wereld kunnen we steeds meer “vreemde” spullen kopen, want mensen blijven zoeken naar juist datgene wat ze van thuis kennen. Dus in een stad als Rotterdam vind je winkels voor diverse nationaliteiten. Zelf ga ik regelmatig naar een Turkse supermarkt, want daar hebben ze verschillende soorten filodeeg, heerlijke feta en prachtige grote, zoete dadels en abrikozen. En voor een speciaal soort kaas ging ik weleens naar de Italiaanse super in de stad. Op de markt vind ik Portugese, Spaanse en Marokkaanse kramen met kruiden, gedroogde bonen en olijven.

Maar dit winkeltje kende ik nog niet. Blijkbaar is de Russische gemeenschap in de stad groot genoeg voor een eigen supermarktje. Binnenkort ga ik daar eens rondneuzen, want wie weet, wil Marlika na haar behandeling in Moskou alleen nog Russische dingen eten. En dat is dan helemaal geen probleem meer 😉