Boek

Boek-Clifford-CastleDe gelegenheid om een kijkje te nemen in de werkelijke wereld van “Upstairs, downstairs” liet ik me niet ontgaan. En het bleek een goede keuze. Met veel humor en gepaste bescheidenheid vertelt de schrijfster over haar ervaringen en belevenissen op een echt Engels kasteel. Waar niet het hele jaar gewoond wordt, maar waar de eigenaren en hun familie komen om te jagen, Kerst en Oud en Nieuw te vieren. Maar waar wel het hele jaar een (kleine) staf aan personeel is om de boel gaande te houden. Haar onzekerheden en het verschil in culturen worden leuk beschreven. Want zo losjes als wij met personeel om kunnen gaan, zo rigide zijn de verhoudingen in Engeland. En toch gaat het goed, ontstaat er een goede verstandhouding met de eigenaren. Maar natuurlijk raakt Josephine in vreemde situaties, voelt het voor beide partijen soms zeer ongemakkelijk. De mix van Hollandse nuchterheid en accepteren wat niet anders is en zo nu en dan een scheut humor maakt het een alleszins lezenswaardig boek. Ik vloog er tenminste binnen twee avonden doorheen 😉

Mini-bieb

Minibiet-002Niet ver van de grote Gemeente-bibliotheek staan deze twee mini-biebjes, keurig rug aan rug. De inhoud was op dat moment een beetje pover, vond ik. Maar de intentie is natuurlijk prima. Je neemt een boek en als het uit is, zet je het weer terug. Of je zet en een ander boek bij… Je ziet ze steeds meer. Deze staan dus midden in de stad, maar ook in onze wijk kom ik wel eens zulke initiatieven tegen. Minibiet-002

Leuk hoor, want niet elk boek lees je voor een tweede keer. En dan kun je er dus met gemak afstand van doen en een ander mee plezieren. Nou nog alleen er aan denken wat overtollige boeken mee te nemen als ik de volgende keer weer naar het centrum ga.

Bibliotheek

BibliotheekSoms is gebrek aan inspiratie juist de bron voor nieuwe. Want struinend door mijn foto’s kwam ik deze tegen. Gemaakt in het voorjaar van 2016, ergens in het Zeeheldenkwartier in Den Haag. Een nostalgische reclame voor een “Leesinrichting” en stammend uit een tijd dat het helemaal niet zo vanzelfsprekend was dat iedereen de beschikking had over eigen boeken. Maar lenen kon natuurlijk wel, bij zo’n leesinrichting. Dit was waarschijnlijk een chique zaak met zo’n mooi tegeltableau in het portiek. Welke boeken zouden ze daar gehad hebben.
Vast veel Couperus, wat Cissy van Marxveldt en dan natuurlijk Engelse, Franse en Duitse literatuur.
Het was er beslist ook mooier dan in het piepkleine winkeltje bij ons vroeger thuis aan de overkant. Met een stoffige etalage, waar ik meisjesboeken leende en een beetje bang was voor de eigenaar. Zo’n grijze man met een dikke snor en een stofjas.
Gek toch, dat zo’n foto je ineens terugbrengt in een heel andere tijd.

Wijsheid uit een boekje

keep-calm-2Je snapt wel dat ik dit boekje in Londen niet kon laten liggen. Blijf kalm en ga verder, een wijsheid die je heel ver brengt. Ik heb wel meer van dat soort boekjes zoals met Chinese en Oosterse wijsheden. Niet elke wijsheid is ook in praktijk te brengen, maar zo nu en dan helpt het me op weg.
En vandaag hou ik het op deze uitspraak:
Als je een volkomen nutteloze middag kunt doorbrengen op een volkomen nutteloze manier, dan heb je geleerd te leven (Lin Yutang)
keep-calm

 

Boek

Boek-het-geheim-van-geluk.jpgVia de online-bibliotheek las ik het boek “Het geheim van geluk” van Susan Meissner. Een boek over benarde omstandigheden, oorlog, bombardementen en hoe levens door een vreemd toeval heel anders kunnen lopen. Ook een verhaal over aannames, dingen vergeten, niet durven of op z’n beloop laten, om later te ontdekken dat zoiets nou juist van groot belang was.
Een 90-jarige kunstenares vertelt pas aan het eind van haar leven hoe zij de oorlog heeft doorgemaakt. De band met haar moeder was niet al te best. Door de ogen van een 16-jarige puber zijn de dingen die haar moeder deed en de consequenties daarvan allerminst vriendelijk beoordeeld. Pas later realiseert ze zich dat alles misschien toch anders lag. Maar dan is het al te laat en dwingen de omstandigheden haar besluiten te nemen die niet terug te draaien zijn. Ik vond het, ondanks alle narigheid toch een vrij licht boek om te lezen.

Dat zoeken we op…

encyclopedie.jpgIn de kringloopwinkel waar ik laatst was lagen meerdere stapels zo als deze. Nauwelijks ingekeken, duur betaald van zuur verdiend geld. Een aankoop vaak gespreid over vele maanden. Maar dan had je ook wat. Alles kon je er in opzoeken, dus je was helemaal bij de tijd.
Helaas, de tijd heeft ons ingehaald. Wie kijkt er nu nog in zo boek, bladert er door op zoek naar kennis? Ja, bij een quiz misschien. Maar zelfs daar heeft de computer, onze huidige allesweter, een plek veroverd. Weet je nu iets niet, dan tik je maar een vraag in op computer, laptop of zelfs je telefoon en binnen een seconde of wat heb je antwoord.
Toch mis ik het wel een beetje. Zo’n groot boek inkijken, bladeren, iets vinden wat je helemaal niet zocht, de geur van het papier. En zo’n mooie rij in de boekenkast.
Voorbij… voorbij… voltooid verleden tijd!

Boek

Boek-de-tweede-vrouw.jpgSommige boeken worden gekozen (althans door mij) op hun omslag. Bij dit boek viel ook nog de titel op. Toen ik de eerste bladzijde gelezen had, wilde ik ook verder weten hoe het zou verlopen. Het begint met twee hevig verliefde mensen, Rachel en Alex, die ongewild betrokken raken bij het grote drama van de dood van Prinses Diana. Het lijkt of Diana een geheime band had met die andere vrouw die zoveel stof heeft doen opwaaien in het Engelse koningshuis: Wallis Simpson. Maar ook Wallis is niet de hoofdfiguur, dat is de vrouw die jarenlang haar hartsvriendin was en haar onvoorwaardelijk heeft gesteund in moeilijke tijden: Mary Kirk.
En zo rol je van de ene periode in de andere, van de jaren 20 en 30 naar het eind van de 20e eeuw. En overal wordt de geschiedenis verknoopt met kleine draadjes naar die twee verliefden, die ook nog eens behoorlijk kunnen ruziën. Geen authentieke geschiedenis, maar veel verzonnen met wat feitjes. Geen litterair meesterwerk, maar lekker leesvoer voor een donkere avond.

Boek

boeken-001Ik reserveerde het boek van Michelle Obama bij de bieb. Een dikke pil, waarin de eerste zwarte First Lady van de Verenigde Staten beschrijft hoe ze de persoonlijkheid is geworden die ze nu is. Het gaat dan ook niet alleen over de zeer enerverende jaren dat zij en haar gezin in het Witte Huis woonden.
Michelle Robinson is een telg uit een gewoon, niet bemiddeld Afro-Amerikaans gezin. Ze is geboren in Chicago, waar de ze woonde in South Shore. Haar ouders benadrukken dat je moeten leren om in de wereld vooruit te kunnen. Ze is een slim meisje, dat al vroeg wist dat ze zich op vele terreinen moest bewijzen en vaak afvroeg “Ben ik goed genoeg?
Wanneer ze Barack Obama leert kennen en met hem trouwt, wijst niets er nog op dat hij eens POTUS (President of the United States) zal worden en zij dus FLOTUS (First Lady of the United States). Michelle kent dezelfde problemen die miljoenen werkende vrouwen over de hele wereld hebben. Mannen hebben een carrière en daar helpt de vrouw hen bij. Door standby te zijn, te zorgen dat het dagelijks leven zo soepel mogelijk verloopt. Wil de vrouw ook carrière maken, dan heeft ze een probleem. Want zij moet ook de kinderen baren, verzorgen, het huishouden op rolletjes laten lopen en tegelijkertijd in een fulltime of parttime baan functioneren.
Wanneer het gezin Obama in het Witte Huis trekt, zijn de twee dochters nog maar 10 en 7. Hoe ervaren zij die enorme ommekeer, die druk van altijd omringd door beveiligers, nooit zomaar eens er op uit kunnen gaan? Hoe moeten zij worden opgevoed, zodat ze later evenwichtige, zelfstandige mensen worden. Michelle heeft het daar heel moeilijk mee, voelt zich verantwoordelijk. Ze wordt ook geconfronteerd met de “publieke mening”. Elke jurk, elk gebaar, ja elk woord van haar wordt op een goudschaaltje gewogen. Maar hoe je het ook went of keert, er is altijd wel iemand  die het negatief benadert.
Al met al een lezenswaardig boek dat de vele projecten belicht, die zij voor jongeren en veteranen heeft opgezet. Die zijn voor haar vele malen belangrijker dan alle glans en glitter.

Boekenfestijn

Elk jaar als er in Ahoy een boekenfestijn wordt gehouden, gaan we erheen. Niet speciaal om boeken te kopen, maar vooral om te kijken wat er is. En ook om te neuzen bij de knutselspullen, die altijd worden aangeboden. Helaas wordt het aanbod telkens minder en dit jaar kwamen we dan ook met maar een paar reisboekjes terug. Toch blijven we gaan. Alleen al om de sfeer, het snuffelen langs al die lange tafels en zien wat er aangeboden wordt. Grappig ook om te zien hoe het aanbod met het jaar verandert. Vorige jaren waren er tal van vegetarische kookboeken te vinden. Nu moest je daarnaar met een lantaarntje zoeken. Wat we wel zagen waren hele stapels kleurboeken, over allerlei onderwerpen. Duidelijk een hype geweest, die nu op retour is. En puzzelboeken ook te kust en te keur. Die blijven natuurlijk altijd goed. En wie niet buiten lijstjes en dagelijkse bevindingen noteren kan, kon ook terecht voor een keur aan bullet-journaals, to-do-lijsten, dagboeken voor van alles. Voor films, slapeloze nachten, reizen en yoga-vorderingen. Voor elk wat wils.

Goed gevoel…

Boekenfestijn-001“Bah, wat een gallebakkenweer”, zegt Leo. Ik kijk uit het raam en zie de regen neer gutsen. Nee, geen weer om vrolijk van te worden. Maar kom op zeg, in huis is het warm en droog, er is eten en drinken genoeg en met een lampje aan en een goed boek hoeven we ons humeur niet te laten vergallen.
Gelukkig hebben we daar geen boekje bij nodig. Dat lossen we zelf op.