Annie M.G. Schmidt-dag

Ze is en blijft één van mijn favoriete Nederlandse schrijfsters en ik vind een speciale dag om haar te eren dan ook heel normaal. En hoe ik dat dan doe? Met een liedje over een klein lelijk eendje. Het plaatje werd in 1960 als reclame uitgegeven door Citroën. Tekst -natuurlijk- van Annie M.G. Schmidt en de muziek van Paul Chr. van Westering.

lelijke-eend

klik op de foto om het liedje te horen

Bewaren

Boek

Eva Vriend-De helpende hand. De gheschiedenis van de thuiszorg in Nederland, een interessant gegeven, maar soms wel een beetje droog. Alle politieke besluiten, wisselingen en gesteggel rondom de zorg in Nederland zijn niet te vermijden in een wetenschappelijk onderzoek. Maar daar ging het mij niet om. Ik wilde graag weten hoe de thuiszorg in Nederland was ontstaan, hoe het vroeger ging en hoe het beleefd werd. En gelukkig lees je dat ook in de verhalen van de verschillende geïnterviewde vrouwen.
Eva Vriend’s moeder was één van de eerste “gezinsverzorgsters” in Nederland. Maar kreeg later door ziekte te maken met diezelfde zorg, maar dan van de andere kant.
De opleiding, vaak in een internaat, was voor veel jonge vrouwen in de jaren 50 dé manier om de zorg voor jongere broertjes en zusjes te ontlopen. Het zorgen in een ander gezin was toch anders. Je taak was belangrijker, je had meer vrijheid. Gezinnen waar structuur ontbrak, moeder moest worden vervangen, het was veel en zwaar werk, maar voor de meeste vrouwen toch erg leuk. En wat een tijd brachten ze door in zo’n gezin, weken-, maandenlang. In de loop van de jaren verandert er een heleboel, niet in het minst omdat de kosten voor al die zorg de pan uit rezen. Tegenwoordig moeten gezinnen veel meer zelf oplossen. Thuiszorg is inmiddels verworden tot voornamelijk poetsen. Enkele dagen per week zorgen in één gezin is veranderd in elke dag bij meerdere gezinnen of ouderen klussen doen. Alles onder enorme tijdsdruk. Tijd voor een gezellig praatje, persoonlijke aandacht of bijsturen in het huishouden, het is er niet meer bij. Snel, snel, op naar de volgende cliënt….
Al met al toch een heel interessant boek. Ik kwam tot de conclusie dat het in het begin vrouwen zijn die de zorgtaken regelden, nu zijn het mannen die beoordelen hoe de hulp moet worden verleend. Vooral voordelig en efficiënt, maar met minder oog voor sociale aspecten en ten koste van de kwaliteit.

Boek

Leo kwam dit boek tegen in de bibliotheek en nam het mee. Niet om te lezen, maar vooral om even door te kijken en te genieten van de leuke tekeningen van Fiep Westendorp.
Altijd herkenbaar, altijd raak getroffen. Ik kan daar een hele tijd in bladeren. Op elke rechter pagina staat een grote tekening, op de linker wordt een detail herhaald met de naam van het detail eronder, in het Nederlands, Engels, Turks en Arabisch. Groot en klein, jong en oud kunnen hier hun kennis uitbreiden of bijspijkeren. En welke nationaliteit je ook hebt, welke taal je spreekt, je wordt er beslist allemaal vrolijk van.

Boek

Dit boek zat als magazine bij de Libelle. Een prima boek voor op je nachtkastje. Goed geschreven en een verhaal dat een beetje het midden houdt tussen “feel good” en spannend. Onderhoudend en goed te verteren voor het slapen gaan. Ik denk ook een lekker vakantieboek.

Boek

Het meisje waarover ik een geromantiseerde biografie las, kent waarschijnlijk iedereen. Toch zullen velen niet meteen weten wie ze was.
Ik las Ik was Alice, over het meisje die Lewis Caroll (pseudoniem voor Charles Lutwidge Dodgson) inspireerde tot het schrijven van Alice in Wonderland.
Alice Lidell, dochter van de dean (dekaan) van Christ Church College in Oxford, groeit op te midden van mannen in toga’s en vrouwen in lange rokken. Een gezin waar veel bedienden zijn, waar alles voor Alice en haar zusjes en broers gedaan wordt. Waar haar moeder met straffe hand de regels streng in de gaten houdt maar die zelden haar kinderen knuffelt of over de bol aait. Alice moet zich te allen tijde keurig gedragen, haar kleren kreukloos en vlekkeloos houden, stil zitten en zwijgen. Ze mag nooit rennen en zeker niet door het gras rollebollen. Een strak keurslijf voor een meisje met zoveel levenslust. Maar gelukkig is er de stotterende meneer Dodgson, een docent wiskunde. Hij nodigt de drie zusjes Ina, Alice en Edith regelmatig uit om mee te gaan wandelen, boottochtjes te maken of te picknicken. En meneer Dodgson kan prachtig vertellen. Zoals het verhaal over Alice, die in een konijnenhol valt.
Dodgson is ook nog een een begenadigd fotograaf. Hij fotografeert Alice en haar zusjes graag, maar vraagt ook of Alice alleen en in het geheim voor hem wil poseren. Alice vindt dat wel prachtig en voelt zich met hem verwant, aanbidt hem zelfs. En dan gebeurt er iets dat een definitieve verwijdering teweeg brengt. Alice’s moeder vindt dat de relatie wat al te romantisch wordt. En dat kan helemaal niet in het preutse Engeland van Koningin Victoria. Dus wordt alle contact tussen Dodgson en de familie Lidell verbroken.
Maar Alice zal voor altijd de Alice uit Wonderland blijven. Soms is dat helemaal niet prettig, maar het levert haar ook voordelen op.
Vreemd genoeg heb ik het boek Alice in Wonderland nog nooit gelezen. Dat ga ik nu dus wel doen. Het ligt inmiddels als boek en als luisterboek op mijn nachtkastje. Ik ben hogelijk benieuwd wat ik er van zal vinden.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Boek

Het lijkt wel of ik een soort van “boekenperiodes” heb. Dan liggen er ineens een aantal boeken met dezelfde strekking op mijn tafeltje. Want na Selma, over een Joods-Nederlandse vrouw in het China van Mao, werd ik door Wieneke geattendeerd op Meisje met 7 namen van Hyeonseo Lee. Ook al over leven (of overleven) in een land waar geen vrijheid heerst.
Voor mij is vrijheid het ultieme geluksbegrip. Hier in Nederland kennen we geen onvrijheid. Okay, je moet natuurlijk met je medemens rekening houden, maar je mag denken, zeggen of doen wat je wilt. Je hoeft niet bij elke stap, elke dag weer, te bedenken of het wel of niet klopt met het regime.
Ik vond het boek zeer interessant, maar ook erg deprimerend. Het heeft een “happy” end, maar is geen vrolijk verhaal. Want hoe leef je in een land waar zo weinig is er dat je een stukje krantenpapier gebruikt om sigaretten mee te maken? En wie verraadt dan dat daar het portret van de heerser op stond? Dat jij en je hele familie daarvoor gestraft wordt met deportatie en dwangarbeid… Dat er executies worden uitgevoerd, waarbij je geacht wordt toe te kijken. En dat je je daar niet aan durft te onttrekken… Want door wie zou je dan verraden worden…? Daar staat ons verstand bij stil, maar het gebeurde. Het gebeurt zelfs ook nu nog. En de vingers van de macht reiken ver, heel ver!
Hyeonseo analyseerde hoe zo’n machtsmachine tot stand komt en draaiend blijft. De terreur van de een groeit uit tot de terreur van velen. Want niemand wil het slachtoffer zijn, dus verraden ze elkaar en maken allemaal zelf nieuwe slachtoffers, die op hun beurt weer…
Een boek om lang over na te denken.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lezen

boekenstapelAl jaren hangt er in onze slaapkamer een TV. En voor het slapen gaan keken we nog even wat er te zien was. Nou, de laatste tijd is dat vooral kommer en kwel en het nieuws over de Amerikaanse president en het Nederlandse politiek gekrakeel komt inmiddels onze oren uit. Niks leuks, niks ontspannend en dus van negatieve invloed op onze slaap.
Dat hebben we veranderd. De TV blijft uit en Leo zoekt op de radio naar een rustig en aangenaam muziekprogramma. En ik lees weer. Andere boeken dan overdag, dan mag het wel een beetje niveau hebben, spannend of  ingewikkeld zijn. Maar ‘s avonds liefst een verhaal dat net zo kabbelt als de muziek. Meer zoiets als de Boeket-reeks, verhalen met nauwelijks diepgang. Want je weet dat het eind goed, al goed zal worden. En waar je lekker op slaapt. En daar gaat het toch om.

Nijntje

Ik geloof dat er geen Nederlander te vinden is, die de bedenker/tekenaar/schrjver van de Nijntje boeken niet kent. Elke kleuter roept meteen “Nijntje” bij het zien van zo’n lief klein figuurtje. Niet alleen hier, maar in vele landen over de hele wereld was Dick Bruna bekend en niet alleen met Nijntje. Want alles wat hij tekende was zo herkenbaar. Hij sprak een universele taal, die iedereen begrijpt en geen grenzen kent.
Zoals wij in Japan ontdekten, waar zijn boekjes en tekeningen en alle andere bijbehorende uitingen soms een heel prominente plaats in een winkel innamen. En dat streelde natuurlijk ons Nederlandse ego. Kijk hier, in Yokohama, waar wij als door een magneet getrokken werden naar deze schappen, met van verre herkenbare figuren.
We zullen Dick Bruna missen, want wat hij tekende leek wel heel eenvoudig, maar was onmiskenbaar alleen van hem.

Boeken

Meerdere mede-blogsters schreven er al over, over het verhaal van de Joodse Selma, die met haar vader weet te ontsnappen aan Hitler, maar door het lot terecht komt in het China van Mao.
Ze voelt zich er niet thuis, maar weet zich toch staande te houden. Met haar man en kinderen vormt ze een gezin, dat tamelijk afgescheiden leeft, midden in Beijing. Ze wonen redelijk luxe, naar maatstaven van het communistisch regiem wel te verstaan.
Er zijn tijden dat het hen voor de wind lijkt te gaan. Ze kunnen zelfs op vakantie en ook haar vader komt voor korte tijd naar China op bezoek. Maar Mao gaat steeds extremere eisen stellen, en ook dit gezin krijgt te maken met armoede en voedselgebrek.
Als Selma alleen in Nederland is voor familiebezoek, begint in China de Culturele revolutie. Ook haar man en haar kinderen ontkomen niet aan die volksbeweging en raken er bij betrokken. In het westen druppelt er maar mondjesmaat informatie over binnen, die dan ook nog weinig objectief is. Ongecensureerde of waarheidsgetrouwe berichten zijn er niet. Desondanks, of tegen beter weten in, gaat Selma terug naar China. In Nederland laat ze een angstige vader en andere familie voor altijd achter.

Ik vond het een aangrijpend boek. Beangstigend om te lezen hoe mensen, waar ter wereld ook, in staat zijn om anderen hun duivelse wil op te leggen. Maar ook verbijsterend om te zien hoe miljoenen (jonge) mensen gehersenspoeld worden.
Een absoluut lezenswaardig boek, geschreven zonder opsmuk.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Zoeken naar boeken…

Gallery

This gallery contains 3 photos.

Elk jaar, aan het eind van januari, vindt in Rotterdam het boekenfestijn plaats. Dat gebeurt in het hele land, op meerdere plaatsen en data, maar wij gaan natuurlijk hier in Ahoy kijken. Hebben we dan boeken nodig? Nou… eh… nee. … Continue reading