Boek

De Amerikaanse Susan Loomis droomt ervan koken te leren in Frankrijk en die droom maakt ze ook waar. Na een korte periode terug in Amerika, beseft ze dat ze in Frankrijk wil wonen, ook al is ze inmiddels getrouwd en moeder van een zoontje.
Ze vinden een oud en vervallen huis in Louviers. Haar man heeft gelukkig twee gouden rechterhanden en bouwt de bouwval om tot een heerlijk en praktisch huis, waarin Susan haar kookschool kan beginnen. Hoe dat allemaal in zijn werk gaat wordt uitgebreid verteld, doorspekt met persoonlijke ervaringen en heel veel verhalen over het verrukkelijke eten in Frankrijk. Daarbij wordt elk hoofdstuk afgesloten met heerlijke recepten. Een boek waarin je kunt wegdromen. Aan het eind wilde ik meteen naar Frankrijk om ook zo’n kookcursus te volgen.

Bewaren

Zelfgemaakt

Het hele jaar door maak ik kaarten voor verjaardagen, feesten en jubilea. Niet alle kaarten laat ik hier zien. Maar soms vind ik een kaart best de moeite waard om te tonen. Zoals deze kaart, die ik vorige week naar schoondochter stuurde.
Niet alleen maakte ik hem met plezier voor D. maar hij past ook mooi in challenge 279 van de Dutch Card Lovers.

 

Bewaren

Bewaren

Boek

De treinramp van Harmelen op 8 januari 1962 kan ik me nog wel herinneren. Twee kinderen in onze straat verloren daarbij hun beide ouders in één klap. De radio zond alleen maar nieuws en treurige muziek uit. Nederland was in rouw.
Niet vreemd dus dat een boek over die gebeurtenis me wel aantrok.
Drie jonge meisjes zijn bij die ramp gewond en komen in het ziekenhuis bij elkaar op zaal te liggen. Hoe ze leefden en in de wereld stonden vóór het ongeluk, wordt vrij uitgebreid beschreven. Ook wat ze doen en laten in de huidige tijd komt aan bod. Twee hebben altijd contact met elkaar gehouden, de derde sloot zich daar van af en reageerde nooit op brieven of kaarten. Toch zijn ze onlosmakelijk met elkaar verbonden en pas aan het eind blijkt hoe.
Ik vond het geen erg diepgravend boek, maar toch de moeite waard om te lezen.

Bewaren

Momentje….

Nog minder dan drie maanden is het alweer kerst. Hoog tijd dus om kerstkaarten te maken. Bij de Action had ik leuke stempels gekocht, met bijbehorende stansjes, om de gestempelde figuurtjes netjes uit te stansen. Ik had al een voorraadje gemaakt. Heerlijk ontspannen werk dat ik graag doe. Dus stempelde ik nog wat meer figuurtjes en daarna wilde ook die stansen. Maar waar was nou die @$* stans gebleven. Gisteren dacht ik nog “ik leg hem even hier, dan raakt het niet kwijt.
Maar waar was ook al weer hier?
Volgens een wandelvriendin is dat een ‘seniorenmomentje’. En juist dat momentje maakt me razend en ook nerveus. Want dat zal toch niet de voorbode zijn …..?
Nou ja, gelukkig had de Action nog zo’n zelfde setje stempels en kan ik inmiddels weer verder. Maar ja, ….toch zoek ik nog steeds……

Bewaren

Boek

Via de Bieb las ik op mijn e-reader het boek “Geboren in de jaren 30”. Hierin beschrijft Arthur Kimpen zijn jeugd in het arme mijnwerkersgezin in Tervant (België). Zijn ouders kunnen niet lezen of schrijven, hebben al van jongs af aan heel hard moeten werken en schoolgaan was voor hen niet weggelegd. Maar vader vond dat zijn zoon wél moest leren en dat was helemaal geen straf voor Arthur.
Hij vertelt in korte zinnen zijn verhaal. Alsof hij vertelt aan zijn kleindochter op schoot. Dat vond ik prettig lezen.
Alles komt aan bod, de armoe, de oorlog, het kleine huisje waar ze wonen. Hoe de pastoor en de kerk het leven van de dorpsbewoners bestuurden. Wat er wel mocht, of liever gezegd moést, dat wat vooral niet mocht.
Heel herkenbaar, omdat soortgelijke verhalen ook bij ons thuis verteld werden. Wat leefden de mensen volgens een vast patroon en wat is er veel veranderd.
Een fijn boek om te lezen!

Bewaren

Foto maken

Een foto maken. Hoe vaak doen we dat tegenwoordig? Nou, héél vaak. Zelf haal ik te pas en te onpas camera of smartphone te voorschijn. En dat doen er ook velen met mij.
Deze meneer had bedacht dat hij nou wel eens een foto zonder medemensen wilde maken. Hoe, ja … hoe? Want in Wenen is er nauwelijks een foto mogelijk zonder anderen. Maar kijk, hij had er nou toch iets op gevonden. Hij maakte een foto van de binnenkant van een koepel.  Ik weet niet eens meer of dat nou echt zo mooi was. Zo was ik gefocust op die man. Languit lag hij daar, Midden in een enorm portaal, tussen de koetsjes die af en aan reden, de drommen toeristen die in en uit liepen.
Maar hij heeft zijn foto! En ik ook natuurlijk 😉

Recept

De afgelopen tijd heb ik een beetje geëxperimenteerd met mijn airfryer. Niet alles was blog-fähig, dus duurde het even voordat ik een redelijk recept had.
Dit is een heel simpel recept, maar deze dadel-sinaasappel muffins vonden we erg lekker.

Voor 4-6 muffins:
60 gram havermout
60 ml. melk of yoghurt
3-4 dadels, in stukjes en zonder pit
1 eetlepel sinaasappelmarmelade (of meer naar smaak)
1 (over)rijpe banaan
1 ei
1 theelepel bakpoeder
wat walnoten of pecannoten (optioneel)
wat olie om de vormpjes in te vetten
Verder heb je nodig: een blender of staafmixer en siliconen muffinvormpjes

Doe alles, behalve de noten, in de mengbeker en blender het of zet de staafmixer er in en meng tot een min of meer glad beslag.
Vet de vormpjes in en verdeel het beslag er in. Strooi eventueel nog wat noten er over.
Verwarm de airfryer tot 160 graden en bak de muffins in 15-17 minuten goudbruin.
Laat even afkoelen en stort de muffins op een bord. Voor de echte zoetekauwen, bestuif met poedersuiker.

Mijn airfryer is niet erg groot, er pasten 3 van deze vormpjes in en ik bakte dit dus in twee keer. Ronde vormpjes zijn wellicht handiger. Die van IKEA gebruik ik ook wel, die zijn hoger en dan kunnen er vier in mijn apparaat. Dan is het beslag dus net voldoende.

EET SMAKELIJK!

Bewaren

Bewaren

Boek

Op mijn e-reader las ik Gustav & Anton van Rose Tremain. Een verhaal over een alles beheersende vriendschap. Gustav Perle ondervindt als kind niet veel liefde. Zijn vader heeft hij nooit gekend, omdat die al vroeg overleden is. Zijn moeder is een  teleurgestelde en vaak depressieve vrouw, die de dood van haar man niet kan verkroppen. Gustav mag nooit huilen en moeder voedt op met harde hand. Dan leert hij Anton kennen, die uit een heel ander gezin komt. Daar heerst liefde, aandacht en warmte.
Er ontwikkelt zich een levenslange vriendschap. Gustav steunt Anton waar mogelijk, maar kan niet bewerkstelligen dat de jongen en later de man zijn faalangst de baas wordt.
Boeiend om te lezen, niet altijd even vrolijk maar toch ook soms optimistisch tegen alle verdrukking in.

Alleen voor mannen…

Wie nog wat tijd, geduld en handigheid over heeft, kan zich misschien wagen aan één van deze taarten, speciaal voor mannen. Op Pinterest vond ik prachtige taarten, die mannen zullen aanspreken. Ik ken er zo een stuk of wat die geamuseerd en ook verlekkerd naar dit soort gebak zullen kijken. Maar ze vinden het ook beslist zonde om aan te snijden.

Boek

Jaren geleden las ik “Pilaren van de aarde” van Ken Follett, een door mij zeer bewonderde schrijver. Hij schrijft niet alleen thillers, maar ook diverse historische romans. En het zijn meestal nogal omvangrijke werken. Nu heb ik “De Brug naar de hemel” als e-book. Niet groter dan mijn e-reader en toch 1100 pagina’s. Waar ik doorheen gevlogen ben. Want ook dit boek leest weer als een trein.
Het speelt in de 14e eeuw in Kingsbridge, waar ook de “Pilaren…” zich afspeelde.
De levens van de vier hoofdpersonen raken met elkaar verwikkeld door een incident op een feestdag en het geheim van de mysterieuze monnik blijft hen levenslang beïnvloeden.
De kathedraal staat er nog steeds, al is een deel inmiddels wat bouwvallig. En hoewel Kingsbridge welvarend is door de wolhandel, beperkt de smalle brug het handelsverkeer. Als de brug instort, heeft de jonge maar geniale bouwer een revolutionair plan. Niet iedereen loopt daar warm voor, want elke partij heeft zo zijn eigen belangen. Er ontstaan verwikkelingen, waarin de hele stad wordt meegesleurd. Welvaart en rampspoed, honger, ziekte, genezing en dood, angst en moed wisselen elkaar af. Soms worden dromen worden bijna werkelijkheid, maar telkens geeft het noodlot net een andere wending aan de levens van de hoofdpersonen.
Voor wie van historische romans houdt, zeker een aanrader.