Spelletje

June's-JourneySinds een tijdje speel ik regelmatig een spelletje op mijn tablet. Nee, niet zo’n griezelige game met schieten en zo, maar een wat liever spelletje. Het heet June’s Journey en het vertelt een verhaal, waarbij je dan allerlei dingen moet zoeken. Het verhaal speelt in de jaren 20 van de vorige eeuw, in Amerika. June komt haar nichtje bezoeken, die haar ouders is kwijtgeraakt door een misdrijf. Ja, dus toch dood en misdaad in het spel 😉
Door telkens een episode op te lossen (van alles terug te vinden dus) verdien je geld, robijnen en kun je een eiland bebouwen met de meest fantastische bouwwerkjes.
Dat zoeken is nog best lastig, hoe sneller je iets terug vindt, hoe meer punten je krijgt. Maar er komen steeds meer dingen bij. Ach, het is natuurlijk zomaar amusement, maar misschien helpt al dat zoeken wel je geest scherper te houden…?

Boekenwinkel

Even dreigde de winkel definitief zijn deuren te sluiten, maar personeel zorgde er voor dat een doorstart mogelijk werd. In het oude ABN-AMRO-gebouw aan de Coolsingel werd Boekhandel Donner opnieuw ingericht. Ja, dat is al wel weer een tijdje geleden en de winkel miste nog een beetje allure.
Maar nu is Donner echt als een fenix uit de as verrezen. Er wordt nog steeds druk verbouwd aan dat oude ABN-AMRO-gebouw, maar een deel is al klaar en daar, juist daar zit nu Donner. Fris en weer met een heel uitgebreide collectie. Zo’n winkel waar je lekker snuffelen kan tussen rijen boeken. Boeken voor grote en kleine mensen, voor iedereen! Waar je boeken vindt over allerlei uiteenlopende onderwerpen. Niet alleen maar de toptien, maar ook dikke en zware boeken over treinen, stations, koken, filosofie, ict, wereldproblemen, opvoeding. Gewoon, over alles!

Boek

Na ons bezoek aan de tentoonstelling over Iran was mijn nieuwsgierigheid weer gegroeid naar dat land. Hoe graag zou ik dat willen bezoeken, zien hoe Esfahan, Persepolis en Teheran er in het echt uitzien. Maar een aantal dingen houden me tegen. Ik moet er niet aan denken altijd in zo’n verhullende lange jas te moeten lopen, ook als het bloedheet is en dan ook nog mijn haar te moeten bedekken en dan nog de politieke situatie… Niet bepaald prettig.
boek-Stiekem-kan-hier-allesMaar gelukkig zijn er dan altijd mensen die het wel aandurven. Zoals Eefje Blankevoort, die in de periode 2002 – 2006 verschillende malen in Iran was. Ze is 23 jaar als ze er begint met een onderzoek naar de propagandakunst. Daarnaast leeft ze te midden van de jongeren in Teheran, leert ze de taal spreken en reist ze naar verschillende andere steden. Ze heeft contacten met diverse jongeren die het leven in Iran willen veranderen. Haar belevenissen geven een mooi beeld van een land met vele verboden, maar met een levendige en onvermoede andere kant van het bestaan. Niets is wat het lijkt, er kan niet veel en toch is er bijna alles mogelijk. Je moet de valkuilen alleen wel met een zekere swung weten te omzeilen. En zo nu en dan geluk hebben of de juiste relaties…
De schrijfster schuwt het avontuur niet, maar is wel altijd op haar hoede.
Natuurlijk houdt ze na haar terugkomst in Nederland de situatie in Iran nauwlettend in de gaten en heeft ze nog regelmatig contact met haar vrienden daar. In 2017 gaat ze weer terug en vindt ze het land én de mensen veranderd, hoewel veel hetzelfde is gebleven. Nog altijd een land dat me nog nieuwsgierig maakt, maar plannen om er heen te gaan zijn er nog steeds niet…

Recept

Ik had jullie nog het recept van mijn stevige vegetarische gele linzensoep beloofd en hier is het.

Soep-004Voor 4 personen:
1 ui, gehakt
2-3 tenen knoflook, gehakt
1 prei, in ringen
1 rode peper, gehakt
1 bos selderij, gehakt
1 kleine (winter)wortel, in blokjes
2 (punt)paprika’s, in reepjes
3 stengels bleekselderij, in boogjes
2-3 tomaten, in stukjes gesneden
250 gram gele linzen (toor dahl)
1-2 (groente)bouillonblokjes
Meng voor de kruiden:
1 theelepel gemalen komijn
½ theelepel gemalen koriander
½ theelepel kurkuma (optioneel)
1 theelepel (gerookt) zoet paprikapoeder
1 theelepel (gerookt) heet paprikapoeder
1 theelepel italiaanse kruiden
peper en zout naar smaak
olie om in te bakken

Verhit de olie in een flinke soeppan en fruit daarin eerst de uien.
Voeg daarna knoflook toe en prei. Laat even smoren tot de prei zacht begint te worden.
Voeg de kruiderij toe, bak even mee.
Voeg de wortel, bleekselderij, tomaten en rode peper toe en bak ook dit even mee.
Voeg de linzen toe en zoveel water dat alles ruim onder staat. Doe de bouillonblokjes in de pan, breng aan de kook en laat alles zachtjes pruttelen gedurende 35 – 40 minuten. Vergeet niet zo af ten toe te roeren.
Voeg op het laatst de gehakte selderij toe en breng alles op smaak met peper en zout. Als de soep te dik is, nog wat water toevoegen.

Wij houden van een pittige soep. Vind je de hoeveelheid kruiden te veel, minder dan naar eigen smaak.

EET SMAKELIJK!

 

Boek

Boek-vroedvrouw-tegen-wil-eDit is het vervolg op “Het huis van de vroedvrouw”, dat ik al besprak. En ook dit heb ik in één adem uitgelezen.
Goed geschreven, boeiend, menselijk en een beetje rauw. Maar met ontroerende passages en onverwachte ontwikkelingen.
Becky is gediplomeerd verpleegster, heeft al een hele carrière achter de rug. Ze was assistente van dokter/chirurg Isaac Blum. Maar van hem is nog maar een schim over als het boek in 1934 begint. Blum is volkomen de kluts kwijt nadat zijn vrouw is verongelukt en hij op dezelfde dag dat dat gebeurde een patiënt onder zijn handen heeft zien doodgaan. De man kan niets meer, moet geholpen worden met alles. Als ook zijn broer hem uit huis heeft gezet en ze werkelijk berooid zijn, rijdt Becky, de wanhoop ten prooi,  met hem terug naar West Virginia, waar ze onderdak vinden bij een vriendin. Het is de tijd van de grote depressie en half Amerika lijkt werkloos. Ook Becky zoekt een baantje, maar tevergeefs. Dan krijgt Becky werk in een soort werkkamp voor jonge mannen. Ze behandelt er allerlei kwalen, maar moet ook haar mannetje staan bij een grote ramp.
Becky is voor geen kleintje vervaard, maar voor bevallingen heeft ze een ongelofelijke angst. Toch beslist het lot dat juist zij de plaatsvervangster van de vroedvrouw moet worden. En dan verandert er langzamerhand van alles en komt er toch nog een klein beetje “happy end”.

Boek

Blog-006

Eigenlijk las ik dit boek te laat, want het er op volgende deel had ik al gelezen. Toch bleef ook dit boek boeien van begin tot eind. Patience Murphy is op de vlucht. Waarvoor komt stukje bij beetje in het boek naar voren. Ze woont dan al een paar jaar in een huisje op het platteland van West Virginia. Ze is min of meer een “selfmade” vroedvrouw in een gebied waar nog geen goede ziekenzorg bestaat en heeft het vak van een oudere vroedvrouw zo goed en zo kwaad geleerd.
In het Amerika van 1929, kort na de beurskrach, is armoede heel normaal. Er is geen werk voor de vele tienduizenden arbeiders. Velen gaan op zoek naar werk in andere gebieden en trekken langs de wegen. Patience leeft alleen en eenzaam, maar krijgt gelukkig toch hulp uit onverwachte hoek. Maar ook die hulp veroorzaakt moeilijkheden, die tot voor kort onmogelijk leken te bestaan. Een boek over een moeizaam, zwaar en hard leven vol verdriet, maar ook met lichtpuntjes die de hoop op betere tijden doet opleven.

Papier

papierAls ik zie hoeveel papier er ons huis binnenkomt… kanten, magazines, reclame… De papierbak is al heel snel vol. Ja, die krant zou misschien wel afgezegd kunnen worden en week- en maandbladen ook. Maar dan wordt het wel erg veel digitaal lezen, ook niet zo best toch…? Soms bewaar ik bladen met mooie platen of goed papier.
Nu nog even de tijd vinden om er aan zo’n project te beginnen…

Boek

boek-zomer-in-frankrijkBij de e-bieb leende ik Zomer in Frankrijk van Eva de Wit.
Drie vriendinnen ontmoeten elkaar na lange tijd. Ze zitten alle drie min of meer in een dip. Jet heeft al besloten een aantal maanden en sabbatical te nemen en naar haar oude werkgever in Frankrijk te gaan. Ze zal er vooral vakantie gaan houden, maar ook een handje helpen op de camping. Anne en Kikki lijkt het ook wel wat en dus vertrekken ze samen naar het Franse kasteel.  Het lijkt een sprookje, maar dat blijkt het toch niet te zijn. Allerlei verwikkelingen maken dat het een heel avontuur wordt. Vakantie vieren kan nauwelijks, maar toch komt op het eind alles toch op zijn pootjes terecht. Een gezellig boek, zonder al te veel complicaties. Vlot geschreven met spannende en romantische momenten. Echt een vakantieboek!

Slakkenpost

Kaartje-Bettie-002Noem het toeval, of is het geestverwantschap….? Net nadat ik gisteren mijn blogje over de zelfgemaakte kaarten had getypt en gepubliceerd, lag er een zelfgemaakte kaart op mijn deurmat. Van Bettie, mede-blogster en al jaren een lieve vriendin.
Ze vond een oud boekje en vond de titel wel bij mij passen. Ze maakte er een kaartje van met een hele lieve tekst, waar ik blij van werd.
Lieve Bettie, even op afstand een dikke knuffel.
De echte knuffel krijg je als we elkaar weer in het echt ontmoeten. We moeten maar  gauw weer eens iets afspreken.

 

Zelfgemaakt

De gewone post, “slakkenpost” zeg maar, wordt steeds minder. En dat vind ik jammer, want het is zo leuk om tussen alle reclame ineens een persoonlijk geschreven bericht te vinden. Ik stuur dan ook heel veel vrienden en bekenden een zelfgemaakte kaart om te feliciteren met een verjaardag of jubileum. Hoewel ik sommige stempels vaker gebruik, wordt elke kaart toch steeds weer anders.