Juiste moment

Het onderwerp kon ik wel vaker fotograferen. Maar met zulk mooi licht, dat was me nog niet overkomen.

Gelukkig heb ik een telefoon om foto’s mee te maken, want schilderen, nee dat lukt me van mijn leven niet.

Even waande ik me Rembrandt in Leiden, toen ik dit zag. Geluksmomentje!

Bootschildering

Muurschilderingen zijn erg in. Elke stad heeft er wel een paar en ze vrolijken grauwe buurten enorm op.

De boot van onze tuinman Hans ligt aan op een leuke plek in Rotterdam. Midden in de stad, tegenover de Leuvehaven en de Schiedamsedijk ligt zijn boot “Marlijn”. Zijn boot geeft kleur tussen alle donkere schepen aan de kade.

Hans is niet alleen tuinman, maar ook een enthousiast duiker. Een lange tijd werd zijn boot gesierd met een gigantische roze octopus. Maar ook schilderingen slijten en dus nam hij contact op met Bart Boudewijns (aka SMOK). Hans bracht zijn boot naar de Rijnhaven, waar Boudewijns hem beschilderen kon tijdens het Pow Wow festival 2019. Dit keer koos Hans voor een enorme Marlijn en legde zo de link naar zijn dochter Sterre Marlijn.

Het beschilderen van zo’n boot is bepaald geen sinecure. Staand op een wiebelend ponton, met beperkte ruimte, moet je heel goed weten hoe het er allemaal in het groot uit komt te zien. Maar het is een zeer geslaagd project geworden. Hans’ boot ligt inmiddels weer aan de Wijnhaven en is een ware blikvanger tussen alle andere schepen. Het filmpje hieronder komt van Smok’s Instagram. Op dat account staan nog meer van Smok’s schilderingen, die het bekijken zeker waard zijn.

Beestjes kijken…

Ons abonnement op Diergaarde Blijdorp moest verlengd worden en dan knopen we natuurlijk er meteen een bezoekje aan vast.

Het was al wat later op de dag, maar nog lekker weer. Dat vond de ijsbeer ook, want die zat heerlijk te genieten in de zon. We liepen een flink rondje en genoten van alles wat er te zien is. De zebra’s hadden alleen nog oog voor hun voer, net als de kamelen.

#Mijnnatuurblijft

Op dit moment worden er dagelijks door de regering plannen bekend gemaakt. Je hoofd zou er van gaan tollen. Hebben we het ene probleem nog niet bekeken, dan dient het andere zich weer aan.

Zo zijn er plannen om de Natura2000-gebieden te herschikken (???) of te verplaatsen (???) in het kader van de stikstofcrisis. Alsof je zomaar een stukje land kunt oppakken en elders neerleggen….!

#mijnnatuurblijft

Maar we kunnen laten weten dat het daar niet mee eens zijn!
Zet een foto van jouw favoriete stukje natuur op één van de Sociale Media met de hashtag #mijnnatuurblijft. En het mogen natuurlijk ook (veel) meer foto’s zijn. Zelf heb ik de hashtag al gebruikt op Instagram en bij deze doe ik het hier ook weer. Het zou toch eeuwig zonde zijn als het weinige groen dat we hier nog hebben verloren zou gaan.

Ik dook in mijn archief en haalde een foto op van deze enorme boom bij Radiostation Kootwijk op de Veluwe

Een beetje hypocriet…

In een redactioneel artikel van het Yoga Magazine las ik dat daarin geen advertentie voor een biertje werd geplaatst omdat “zoiets niet bij yoga hoort”… Het is een mening….!

Maar verderop las ik in het zelfde artikel dat er wel regelmatig geborreld werd met de redactie en dat zoiets reuze gezellig werd. De tongen kwamen los en je hoorde bij een tweede glaasje weer eens wat meer over elkaar. En dan denk ik meteen “die drinken zelf dus ook en niet alleen gemberthee”.

Daarom vond ik deze spreuk in een Rotterdams café wel leuk. Niet helemaal van toepassing op mezelf, want ik drink alleen bij het ontbijt koffie. En om dan meteen daarna aan de alcoholica te gaan, nee dat vind ik ook te gek. Maar een wijntje (of biertje) zo nu en dan… Niks mis mee! Al kan het met gemberthee of een glaasje prik net zo gezellig worden. Dat ligt namelijk niet aan de alcohol, maar aan de mensen om je heen!

Herfst…

We profiteerden nog maar even van het lekkere weer en maakten een wandeling in het Trompenburg Arboretum. We komen daar graag en vaak, want er is altijd wel wat te zien. En met een Rotterdampas of Museumjaarkaart kun je zo naar binnen.

Dus geniet nog even met ons mee…

Wandelen

Het was al aan het einde van de wandeling. Ik sloeg rechtsaf, waar de anderen terug naar het beginpunt liepen. Maar zo was ik net wat eerder thuis en dit pad is zo mooi. Dat loop ik liever dan terug door de wijk, tussen de flats.

Het weer was grauw en grijs en dus waren er niet veel andere wandelaars. Maar vogels des te meer. Een geluksmomentje om tussen het hoge gras een prachtige patrijshaan te zien scharrelen. En was dat witte daar in de verte nou een gans, een zwaan of een lepelaar? Ik moest er een beetje voor turen en voor een foto stonden ze net te ver. In de bomen vlogen mussen, mezen en lijsters af en aan. Die waren te snel om vast te leggen.

Bij het hek maakte ik wat foto’s. Niks spectaculair, maar daarom misschien wel zo mooi. Heel even werd de stilte doorbroken door een vliegtuig dat ging landen. Maar voor de rest was de wereld van mij alleen…..

Kerstmarkten…

Je kunt natuurlijk naar Duitsland of België gaan, maar ook in onze eigen stad zijn heel wat leuke kerstmarkten te vinden.

Het kerstseizoen startte afgelopen vrijdag met de opening van de kerstmarkt in de Deense Kerk. Ik was er nog nooit geweest, moest zelfs zoeken waar die was. Maar met de metro stonden we er zo voor.

Het was er heel gezellig, een beetje druk en het geurde al meteen naar kerst. Er waren Deense levensmiddelen en dranken te koop. Maar natuurlijk ook echte Deense kerstversieringen. Er stond een lange tafel met allerlei heerlijke hapjes, taarten en koek, waar we het smörrebrod met zalm goed lieten smaken.

Gezellig hoekje…

Zo nu en dan wandelen de Ganzen niet zo ver, maar blijven we in de buurt omdat het weer een beetje tegenzit. Dan is het vaste prik om bij een grote supermarkt koffie te drinken in hun koffiehoek.

Vorige week zagen we daar ineens een leuke speelkeuken staan. Alles van hout, compleet met pannen, pizza, fruit, groente en eieren. Er huppelde een jongetje naar binnen. Hij vond dat zijn jas aan een wasbeurt toe was en stopte hem meteen in de wasmachine.

En omdat zoiets wel even tijd vraagt, maakte hij ook maar even hardgekookte eieren, hamburgers en pizza klaar. Vrijgevig deelde hij uit. Eén van de wandelvriendinnen merkte op dat zij liever geen hamburger wilde. Waarop hij meteen meldde dat het een “vega”burger was. Die kon ze dus gewoon eten. We kregen allemaal wat van hem te smikkelen.

Toen zijn moeder klaar was met bood-schappen doen, kostte het nog moeite om hem mee te krijgen. Hij moest nog opruimen, die jas moest nog drogen, en de afwas… Oh ja, stond alles uit, want er mocht geen brand komen.

Wat zal zijn vriendin later blij zijn met zo’n zorgzame en geëmancipeerde man… 😉

Altijd wat…

Deze bomen, Ginko Biloba, staan in de straat achter ons huis. ‘s Zomers fraai groen met mooi gevormde bladeren, die eigenlijk vergroeide naalden zijn. En in de herfst verkleurend naar geel. Er staat een hele rij en gek genoeg verkleuren ze niet allemaal tegelijkertijd.

In Japan en China staan deze bomen vaak bij tempels, omdat ze zouden staan voor een eeuwig leven.

Dit soort bomen staat natuurlijk niet alleen in onze buurt, overal in Nederland werden ze aangeplant. Alleen lette men niet op, want men had alleen mannelijke exemplaren moeten planten. Want vrouwelijke bomen bloeien en geven nadien vruchten. Ook mooi goudgeel, maar ze schijnen te stinken naar hondenpoep. En dat levert dan weer bezwaren op van de bewoners.

Och, och, werden de zoet geurende lindebomen gerooid omdat ze de teerbeminde auto’s plakkerig maakten en zouden eiken moeten wijken vanwege die processierups. Nu is het dus weer stank. Het is ook altijd wat…