Teruggevonden

Ik schreef er al eerder over en het heeft even geduurd, maar nu is het dan toch een feit. Op de Oude Binnenweg, in de winkel met die mooie gevel, is nu De Kaashoeve gevestigd.
Een moderne winkel met een vleugje nostalgie. Met Hollandse kazen op lange planken langs de wanden, waar je kloeke stukken kaas kunt kopen. Met een prachtige vitrine, waar je uit een heleboel heerlijke buitenlandse kazen kunt kiezen. Maar ook terecht kunt voor een lekkere fles wijn, noten, zuidvruchten en allerlei andere delicatessen.
Ik mocht deze week foto’s maken, ook al kocht ik nog niks. Gisteren kwamen we weer langs en toen kon ik het niet laten om wat halen. Leo en ik mochten beiden proeven en ik kocht een stukje Hollandse blauwe geitenkaas. Alsof er een engeltje een walsje op je tong maakt.
Ik denk dat veel Rotterdamse lekkerbekken de weg hiernaar toe wel zullen vinden.
Een adres om te onthouden en zo nu en dan een extra metroritje naar toe te maken!!

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Koningsmaal

Zou het in anderen landen ook zo gaan? Zou je daar ook zo maar uitgenodigd kunnen worden om bij de koning te komen eten? Wat zullen al die mensen zich bijzonder gevoeld hebben en wat zal het een indruk op ze gemaakt hebben. Ja, dat gebeurt maar één keer in je leven. En we mochten allemaal even om een hoekje kijken. Ja natuurlijk, ik keek ook. Veel te nieuwsgierig… Maar ik bedacht dat nu ook alle familieleden thuis even konden zien hoe Truus en Theo, Liesje en Lodewijk en nog al die anderen daar binnen kwamen en aan aan het diner schoven. Mooi dat het kon, lief dat het mocht.

Ik keek op m’n tablet en maakte gauw een screenshot, dus niet de allerbeste fotokwaliteit.

Hypocriet

Och, och, wat hypocriet. Moord en brand roepen als jouw super dure merktas wordt nagemaakt, in minder mooi leer of zelf in nepleer. Maar dan wel zelf een tas bedenken die vrijwel één op één is nagemaakt van die plastic tas van een bekend Zweeds woonwarenhuis.
Want wat er ook beweerd wordt, die tas van Balenciaga is een getrouwe kopie van de goedkope IKEA-tas. Luxer is ie wel, van fraai kobaltblauw leer (zelfs de kleur is gekopieerd), zelfde model, ook zulke hengsels. Oké, er zit een rits in, die zit niet in de IKEA-tas. Maar als je toch bij IKEA koopt, dan kun je, met een beetje handigheid, die rits er zelf wel in zetten.
Ga ik zo’n Balenciaga-tas kopen? Denk het niet, veel te duur, ruim 2000 euro. Trouwens, ergens in de berging ligt nog zo’n IKEA-geval. Dus die kan ik wel pakken als ik modieus wil wezen. Maar ik hou niet van grote tassen.

Bewaren

Leuk!

Vorige week was ik op bezoek bij oud-collega en collega-blogster Dorothé.
Zij is een ster in het bedenken van leuke dingen voor weinig geld.
Zo maakte ze van wat tulpen en flesjes een superleuke lente-opstelling.
Weer eens wat anders dan die gewone glazen vaas.
Dit soort flesjes staan vast wel in de kast en in deze tijd is een bos tulpen ook geen mega-uitgave.

Prima styling idee!

Bewaren

Kleurrijk

In Arboretum Trompenburg is altijd wat te zien en te ontdekken. Ik kom er graag en de laatste tijd zelfs zeer regelmatig. Elk jaargetijde zie je weer andere kleuren, bloeiwijzen en bladeren. Soms geurt het kruidig, dan weer zoet.
Vorige week liep ik in het gedeelte dat Tuin Hintzen wordt genoemd en ontdekte daar een prachtige den (??). Nog nooit zag ik zo’n kleur. Ik kreeg meteen associaties met “Oh dennenboom, oh dennenboom, wat zijn je kaarsjes wonderschoon” 😉
Vraag me nou niet wat de precieze naam van die boom is, want dat kon ik niet ontdekken. Maar mooi is ie!! En die naam, daar kom ik nog wel achter.

Bewaren

Bewaren

Gratis

Samen met vriendin Carla liep ik afgelopen vrijdag in Rotterdam door de Witte de Withstraat. Vroeger een beetje shabby en hummelige straat, nu een hip stadsgebied. Cafés en restaurantjes rijgen zich aan een en het kan er soms reuze druk zijn met pratende en borrelende bezoekers. Maar de drukte die we nu vanaf de overkant zagen, was toch wel uitzonderlijk. “Het lijkt wel of het daar gratis wordt uitgedeeld”, zeiden we tegen elkaar. En dat was ook zo. De “Frietboutique” opende haar deuren en gaf gratis zakjes friet weg. Wij hadden echter geen zin om aan te sluiten in de lange rij en gingen elders dineren. Dus we weten niet hoe ze smaken…

Bewaren

Boek

Als we niet in mijn oude buurt gewandeld hadden, had ik van dit boek waarschijnlijk niet geweten. Maar het affiche op het raam van een huis aan de Mathenesserweg trok mijn aandacht. De bieb had het gelukkig en dus lees ik nu het ongelofelijke verhaal van een gezin -vader, moeder en twee dochters- die de oorlog overleefde door onder te duiken bij een katholiek gezin.
Carry Ulreich begint haar dagboek als ze nog maar 14 jaar is. Wat ze opschrijft is dan nog niet zo heel interessant. Vrienden, vriendinnetjes, school spelen de hoofdrol. De oorlog is rottig, maar ja, als 14-jarige beleef je dat toch anders en ligt je belangstelling niet zo bij politiek. Maar gaandeweg zie je haar groeien, volwassen worden. Lees je over hoe de sfeer en de leefomstandigheden in Rotterdam in die jaren zijn. Hoe er steeds meer beperkingen komen voor Joden. En dat ze uiteindelijk gaan “duiken”. Ze beschrijft het dagelijks leven, met toch nog wel leuke momenten, feestjes, dansen. Maar ook de ergernissen, de angsten. De soms ongelofelijke mazzel, het zich verstoppen, honger, zoeken naar voedsel, saamhorigheid. Haar dromen over vrede, misschien volgende week, volgende maand, jaar… wanneer…? Dan ja, dan is er eindelijk een einde aan die oorlog. Haar dagboeken stopt ze in haar rugzak en daar blijven ze. Totdat al dik in de 21e eeuw ze het dagboek terugvindt en het dan toch wordt uitgegeven.
Lezenswaardig, met soms rake bespiegelingen, en een volwassen kijk op een idiote wereld.

Bewaren

Bewaren

Herinnering

Wie is die vrouw, op hoge hakken, die de bal wegschopt? Het is Jayne Mansfield, filmster uit de jaren vijftig. Ze bracht een bezoek aan Rotterdam en trapte in 1957 af voor een wedstrijd van Sparta tegen DOS.
Ik groeide op naast het Sparta-stadion (het Kasteel) en zag dus regelmatig de hordes mannen en een enkele vrouw op zondagmiddag naar het voetballen gaan. Wij zaten dan aan tafel, meestal met een kopje soep. Mijn zwager ging vaak kijken en bij deze wedstrijd was hij ook. Want na afloop kwam hij vertellen. Over die mooie vrouw, die zo soepeltjes de aftrap verrichtte. De foto van Kees Molkenboer hangt nu supergroot aan de muur van een school in de Nicolaas Beetsstraat, vlakbij het Kasteel.
Het is al lang niet meer de straat die zoals ik de kende. De huizen zijn gerenoveerd, de school is nieuw gebouwd. Maar Jayne Mansfield trekt nog steeds alle ogen naar zich toe 😉

Bewaren

Giethoorn

We bereisden al vele verre landen, waren in allerlei steden en dorpen ver van huis.
Maar in Giethoorn was ik nog nooit. Daar moest wel een keertje heen en dus reden we afgelopen dagen naar Steenwijk. Om van daaruit de omgeving te verkennen. Eerst gingen we naar de Weerribben in Ossenzijl. Later vertel ik daar nog over.
De dag daarna togen we naar Giethoorn, waar we de auto op een parkeerplaats zetten en te voet verder gingen. We waren vroeg en het was nog vrij stil, maar van lieverlee kwamen de toeristen binnen gedruppeld. Opvallend veel Chinezen, wat Japanners, maar ook Noren en Fransen, en ja, ook Nederlanders.
Giethoorn is niet zo groot, maar er valt veel te zien. Dat kan uitstekend al wandelend, maar het beste zie je alles toch vanaf het water. Veel mensen huurden een fluisterboot en speelden voor kapitein. Dat liep niet altijd zo vlot als ze zouden willen en ook de waterverkeersregels werden wel genegeerd. Wij besloten ons te laten varen en ondertussen iets te vernemen over de geschiedenis van Giethoorn. We waren de enige Nederlanders, verder zaten er uitsluitend Chinezen aan boord.
Een heerlijke dag, zeer relaxed en gelukkig met redelijk goed weer!
Kijk hieronder voor een diashow:

This slideshow requires JavaScript.

 

Eerlijk

Tja, dat valt natuurlijk niet mee. Scheiden doet lijden. En dan gaat je leuke auto zomaar in tweeën. Hoe moet je dat nou uitleggen? Gewoon, eerlijk zeggen en het er met grote letters op zetten. Zodat iedereen meteen weet dat zij die andere helft heeft en daar net zo min een meter verder mee komt. Maar het is eerlijk gedeeld, dus klagen heeft geen zin!

Bewaren