About KnutzEls

Hallo, dit is het weblog van KnutzEls. Samen met Leo woon ik in Rotterdam. Onze twee zonen zijn al lang volwassen en wonen elders. Ik heb vele hobbies, die allemaal min of meer creatief zijn. Maar ook reizen vind ik heerlijk, of het ver weg of dichtbij is. En tijdens die reizen fotografeer ik van alles onderweg. Ik hou ook nog van wandelen, lezen, puzzelen en naar muziek luisteren. Speciaal voor mijn 61e verjaardag kreeg ik dit blog van jongste zoon. Zijn vertrouwen in moeders IT-kennis is groot, maar hij blijft op de achtergrond als steun en toeverlaat bij technische problemen

Wandelen

Aan de kust logeren en dan geen strandwandeling maken, dat kan natuurlijk niet. Dus trotseerden Leo en ik de hevige wind, maar genoten we van de zon. Want al had ik al vaker gehoord dat het “in Cadzand altijd mooi weer is”, zo’n opmerking nam ik m et een korreltje zout. Maar kijk: de zon scheen echt!

We parkeerden de auto op een nu nog vrijwel leeg parkeerterrein en liepen de dijk bij Nieuwvliet op. Het licht was prachtig en de wind maakte mooie patroontjes in het zand. En de frisse zeelucht maakte ons helemaal helder en fris.

Onze capuchons op en dicht geknoopt, das om en met de jas toe geritst kon ons niet veel gebeuren. 😉 Tenslotte zijn we niet van suiker.

We kozen voor de wind in de rug, want zand in ons gezicht, nee liever niet. Maar even lekker uitwaaien ja, dat wel!

Over de grens

Sluis ligt in het uiterste zuidwest puntje van Nederland en je hoeft dan ook niet ver te rijden om in België te komen. Het was koud en dus kropen we na een wandeling in Sluis gauw de auto in om wat verder te kijken. Leo had gelezen dat Lissewege een leuk dorpje is. Het is nog allemaal authentiek en de huisjes zijn hel wit geschilderd. In het dorp staat een grote kerk, met mooie ramen en een prachtig gerestaureerd orgel.

De klok van de toren heeft een nieuwe wijzerplaat, maar de oude plaat wegdoen was niet aan de orde. Die staat nog in de kerk naast het orgel.

De omgeving van Lissewege heeft helaas niet de authentieke sfeer behouden. Grote viaducten doorsnijden het landschap en een constante stroom van goederenverkeer dendert er overheen. Ja ja, de nieuwe tijd…. net wat u zegt…!

Muziek op maandag

Ook dit jaar elke week weer een muzikale start met muziek die ik mooi, leuk, gezellig, vrolijk of ontroerend vind. Ik hoop dat jullie ook met plezier zullen luisteren.

Vandaag een song van Curacao, een stukje tropisch Nederland. Izaline Claister zingt “Mi Pais”

Foutje

Gisteren stonden er ineens twee blogs hier. De “Quote” had ik inderdaad gepland voor de zaterdag, maar het blog over “De dikke Van Dale” had pas vanmorgen moeten verschijnen.

Het is geen ramp, maar ik baal er wel een beetje van. Ik plan mijn blogs altijd en dat ging tot voor kort met een kalender die de dag markeerde wanneer een blog gepland stond. Nu blijven de dagen gewoon blanco en moet ik soms even terug zoeken in een “ouderwetse papieren” agenda om te kijken of ik al iets bedacht heb. Ter verduidelijking het gaat om deze kalender. In de komende week staan al wat blogs gepland, maar dat is hier dus niet te zien.

En dus hoop ik dat ik hier de gouden tip krijg om dat weer terug of verbeterd te krijgen. Misschien is het een plugin, misschien moet ik mijn instellingen veranderen…?

Als iemand een oplossing weet, hoor/lees ik dat graag.

Slapen in een boek?

Zo nu en dan gaan Leo en ik een paar dagen op stap. En dit keer wilde ik zo graag naar Zeeuws Vlaanderen. Naar een hotel dat “De dikke Van Dale” heet. Die dikke Van Dale gebruikte ik regelmatig bij het scrabble spelen en het leek me leuk om nou es “tussen de bladzijden van dat boek” te slapen.

En hoe was het? Het hotel was gezellig, zeer geriefelijk en gevestigd in een oud klooster. We hadden een grote kamer, maar van dat grote dikke boek merkten we niet veel 😉 Het is natuurlijk ook heel moeilijk te realiseren om te slapen in een boek. Maar Sluis is de geboorte-plaats van Johan Hendrik van Dale, de onderwijzer die ons een uitgebreid woordenboek van onze Nederlandse taal schonk. En dat is dan natuurlijk het draadje naar de hotelnaam 😉

In Sluis staat natuurlijk een borstbeeld van Meneer van Dale. Hij wacht nog altijd op antwoord, zo te zien.

Hij stierf reeds op 44-jarige leeftijd, maakte de grote opgang van “zijn” boek dus niet mee. Maar bijna anderhalve eeuw later pakken we nog regelmatig het boek om een op te zoeken hoe en wat iets betekent.

Quote

Dit vind ik wel een mooie zin om een nieuwe maand mee te beginnen.

Je kunt het op twee manieren bekijken. Het is niet erg om die klaproos te zijn, maar ook geen ramp om een narcis tussen de narcissen te wezen.

Iedereen heeft een eigen plekje op deze wereld.

Gewoon jezelf zijn, niet al te veel je laten opjutten door wat anderen van je vinden.

Want commentaar is er altijd wel.

Hergebruik

Ik schreef er al eens eerder over (klik), maar bij ons laatste bezoek aan het Trompenburg Arboretum was men er weer druk doende mee.

Zo’n tuin vraagt natuurlijk heel veel onderhoud en zo nu en dan moeten de paden en randen weer netjes gemaakt worden. Ik weet niet of het er naast gelegen restaurant nog steeds de wijnflessen ter beschikking stelt. Maar inmiddels zijn het niet meer alleen de flessen die voor de randen gebruikt worden, maar worden klinkers en flessen om en om langs het pad gezet. Dat geeft een keurige rand en is nog steeds het toppunt van hergebruik.

Zelfs de Glühwein-flessen van de afgelopen kerst krijgen een nieuwe bestemming. De etiketten verouderen vanzelf in de grond. En in oude flessen is soms te zien dat planten zich vergisten en er geen groei meer mogelijk was.

Winkeltje

Ergens in Rotterdam-Kralingen kwamen we langs dit winkeltje. Ik kende het al langer. Eerst zat op de hoek van een straat, nu is de zaak verhuisd naar een groter pand.

Het is zo’n winkel waar je altijd wel even moet blijven kijken. Nooit een zelfde etalage, telkens weer wat nieuws. En nu zagen we er die schattige knuffelbeestjes, poppenhuisjes en ander klein spul. Ik werd op slag weer een klein meisje, dat speelde met haar poppenhuisje.

Wat heerlijk om daarmee te kunnen spelen. Het lijkt mij het toppunt, veel fijner en gezelliger dan een Ipad. Maar ja, ik ben natuurlijk geen kind meer.

Misschien zitten kleine meisjes van nu wel naast hun speelgoed muizen-kind en laten ze het YouTube-filmpjes zien…. Is poppenkinderen verwennen helemaal niet meer “cool”.

Nou ja, maakt ook niet uit. Ik heb even een paar minuten voor die etalage staan zwijmelen…. Mijn dag was weer helemaal goed!

Geluk

Het geluk ligt op straat zegt men. Nou, ik weet niet of het daar nog ligt, maar dan moet je wel heel goed zoeken 😉

Maar nu ligt het geluk in de boekenwinkel. Daar kun je, weliswaar tegen betaling, allerlei boeken krijgen waarmee gelukkig worden een peulenschil schijnt. Boeken met Afrikaanse wijsheden, een boek met lijstjes die je in kunt vullen en daardoor gelukkiger wordt (of vrouw van de Amerikaanse president. Al lijkt me dat nou net geen ideaal) dan wel adviezen van mooie dames.

Nee, ik heb er geen een gekocht. Al die ideeën van anderen wil ik niet lezen. Ik ben lekker eigenwijs en zoek samen met Leo het geluk zelf. Soms lukt dat beter dan andere keren 😉 Maar met een tamelijk goede gezondheid, niet te veel pijntjes en een achterdeurtje op de bank (zonder rente) hebben we niks te klagen.

Ik geloof dat al dat gezoek alleen maar stress en narigheid meebrengt. We zien wel wat de toekomst brengt en genieten intussen van wat er op ons pad komt.

Recept

Op Facebook vond ik een recept van Kookidee.nl dat me wel lekker en niet al te ingewikkeld leek. Een frittata met prei en krieltjes.

Maar spekjes had ik niet in huis en ui en prei samen vinden wij niet zo lekker. Dus gaf ik er mijn eigen draai aan. En ook omdat wij tamelijk grote eters zijn, veranderde ik de hoeveelheid groente en aardappelen. Kortom, het werd een beetje mijn eigen (vegetarische) recept.
Ik maakte het voor 2 tot 3 personen zo:

  • 400 tot 500 gr. krieltjes
  • 2 niet te kleine preien
  • 1 rode puntpaprika
  • 4 eieren
  • 2 flinke lepels crème fraiche
  • ca. 100 gr. belegen kaas, geraspt
  • olijfolie
  • 1 theelepel tijm
  • peper en zout
  • verse peterselie (optioneel)

Verwarm de oven voor op 200 graden.
Was de krieltjes, snij in niet te dunne plakken en kook ongeveer 8 minuten.
Snij de puntpaprika in kleine stukjes en was de prei, snij in ringen en bak dit samen kort in wat olijfolie. Voeg de tijm en wat zout en peper toe. Voeg na ongeveer 5 minuten de gekookte krieltjes toe en laat die ook nog een paar minuutjes mee bakken.
Klop ondertussen de eieren met de crème fraiche en voeg driekwart van de geraspte kaas toe.
Vet een ovenschaal in met boter en doe de prei/krieltjes in de schaal. Verdeel er het eiermengsel over en strooi het restant van de kaas er over.
Bak ongeveer 25-30 minuten in de oven, tot alles gaar en goudbruin is.
Bestrooi eventueel met wat gehakte peterselie.

EET SMAKELIJK!!

PS: De volgende dag is een restje koud ook erg lekker.