Het zakdoekje

  Hij wist het wel, dat zijn moeder gevangen had gezeten. In Dachau, in Ravensbrück. Maar waarom nou net zij werd opgepakt en hoe het haar daar vergaan was, nee dat wist hij niet. Daar vertelde Moe niet over. Hooguit had ze kleine stukjes los gelaten, meestal best nogal wel grappig. Maar het fijne ervan wist hij niet.
Maar dan, lang nadat zijn moeder is overleden, besluit Gé Reinders te gaan zoeken. Omdat de tijd dringt. Er zijn niet veel mensen meer die het nog uit eigen ervaring kunnen vertellen. Hij wil het weten, omdat het ook zijn leven beïnvloed heeft.  En zo stukje bij beetje, met zoeken in archieven en navragen bij familie komt hij steeds meer te weten over de arrestatie en gevangenschap van zijn moeder.
“Het zakdoekje” vind ik geen erg mooi geschreven boek. Maar het verhaal van een man, die bijna wanhopig zoekt naar het verleden van zijn moeder is aangrijpend en daardoor het lezen zeker waard.

 

Deze entry is geplaatst op vrijdag 4 mei 2012 om 06:00 en is opgeslagen onder boeken, Persoonlijk. Je kan commentaar op deze entry volgen door middel van de RSS 2.0 feed. Commentaar of pings zijn momenteel niet mogelijk.

2 Comments

  1. Bettie zegt:

    In het Verzetsmuseum http://www.verzetsmuseum.org/museum/nl/exposities/tijdelijk,actueel/elke_dag_een_draadje is een tentoonstelling van borduurwerken gemaakt door vrouwen in gevangenschap. Indrukwekkend!

    vrijdag 4 mei 2012
  2. KnutzEls zegt:

    @Bettie: Het boek begint met een journaliste die komt kijken naar het zakdoekje. Ik denk dat het voor deze tentoonstelling is.
    Misschien dat ik er ook nog naar toe ga.

    vrijdag 4 mei 2012